przewlekła encefalopatia wątrobowa

Przewlekła encefalopatia wątrobowa stanowi poważne powikłanie neurologiczne u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, najczęściej marskością. Jest to zespół objawów neuropsychiatrycznych, który rozwija się w wyniku niezdolności wątroby do usuwania neurotoksyn z krążenia ogólnoustrojowego.

Patofizjologia przewlekłej encefalopatii wątrobowej obejmuje gromadzenie się amoniaku i innych metabolitów w krwiobiegu, które przenikając barierę krew-mózg, zakłócają funkcje neuronalne. Przewlekła forma encefalopatii charakteryzuje się długotrwałymi i nawracającymi epizodami zaburzeń świadomości, zmianami osobowości oraz deficytami poznawczymi, które mogą utrzymywać się mimo leczenia choroby podstawowej.

Klinicznie przewlekła encefalopatia wątrobowa objawia się zaburzeniami cyklu snu i czuwania, spowolnieniem psychoruchowym, trudnościami w koncentracji, subtelnymi zmianami osobowości oraz pogorszeniem funkcji wykonawczych. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do asterixis (trzepoczących ruchów dłoni), ataksji i ostatecznie śpiączki.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, testach neuropsychologicznych, badaniach laboratoryjnych (poziom amoniaku we krwi) oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń neurologicznych. Leczenie obejmuje ograniczenie podaży białka w diecie, stosowanie niewchłanialnych antybiotyków (ryfaksymina), laktulozy oraz leczenie choroby podstawowej, w tym rozważenie przeszczepu wątroby w wybranych przypadkach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl