chemioterapia mieloablacyjna

Chemioterapia mieloablacyjna to intensywna forma leczenia przeciwnowotworowego, która powoduje całkowitą lub niemal całkowitą supresję funkcji szpiku kostnego. Charakteryzuje się podawaniem bardzo wysokich dawek leków cytotoksycznych, przekraczających standardowe dawki stosowane w konwencjonalnej chemioterapii.

Głównym celem terapii mieloablacyjnej jest całkowite zniszczenie komórek nowotworowych, jednak jej konsekwencją jest również wyraźne uszkodzenie prawidłowych komórek hematopoetycznych. Ze względu na głęboką pancytopenię, która następuje po leczeniu, procedura ta wymaga wsparcia w postaci przeszczepienia komórek macierzystych (autologicznego lub allogenicznego), co umożliwia regenerację układu krwiotwórczego.

Chemioterapia mieloablacyjna znajduje zastosowanie głównie w leczeniu nowotworów hematologicznych (ostrych białaczek, chłoniaków, szpiczaka mnogiego), a także w przygotowaniu pacjentów do przeszczepień szpiku kostnego. Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie i może obejmować różne kombinacje leków, takich jak busulfan, melfalan, cyklofosfamid czy etopozyd.

Powikłania po chemioterapii mieloablacyjnej obejmują ciężkie infekcje, krwawienia, toksyczność narządową (szczególnie wątrobową, nerkową i sercową), a także ryzyko rozwoju choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) w przypadku przeszczepów allogenicznych. Procedura wymaga ścisłego monitorowania pacjenta w warunkach izolacji i wsparcia wielospecjalistycznego zespołu medycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl