rurki wentylacyjne
Rurki wentylacyjne (nazywane również drenem wentylacyjnym lub tympanostomią) to małe rurki wykonane najczęściej z tworzywa sztucznego, implantowane do błony bębenkowej w celu umożliwienia wentylacji ucha środkowego. Ich głównym zadaniem jest wyrównanie ciśnienia między uchem środkowym a otoczeniem oraz odprowadzanie płynu gromadzącego się za błoną bębenkową.
Wskazaniami do założenia rurek wentylacyjnych są przede wszystkim: przewlekłe wysiękowe zapalenie ucha środkowego (szczególnie trwające powyżej 3 miesięcy), nawracające ostre zapalenie ucha środkowego (więcej niż 3-4 epizody w ciągu 6 miesięcy), dysfunkcja trąbki słuchowej oraz niedosłuch przewodzeniowy spowodowany obecnością płynu w jamie bębenkowej. Procedura zakładania rurek jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych u dzieci.
Zabieg założenia rurek wentylacyjnych (myringotomia z tympanostomią) przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym u dzieci lub miejscowym u dorosłych. Polega na nacięciu błony bębenkowej, odessaniu płynu z jamy bębenkowej i umieszczeniu rurki w nacięciu. Rurki wentylacyjne pozostają w błonie bębenkowej zwykle przez 6-18 miesięcy, po czym samoistnie się wydalają lub są usuwane przez lekarza. Do najczęstszych powikłań po założeniu rurek należą: wyciek z ucha, przedwczesne wypadnięcie rurki, zablokowanie rurki oraz perforacja błony bębenkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zatkany kanał słuchowy – Diagnostyka i diagnoza
Zatkany kanał słuchowy (cerumen impaction) to stan, w którym nadmiar woskowiny usznej powoduje objawy takie jak nagła lub częściowa utrata słuchu, uczucie pełności, ból, szumy uszne, zawroty głowy czy kaszel, a także utrudnia ocenę kanału słuchowego i błony bębenkowej. Diagnoza opiera się na badaniu otoskopowym, ocenie stopnia zatkania, konsystencji woskowiny oraz stanie błony bębenkowej, a także na dokładnym wywiadzie medycznym uwzględniającym czynniki ryzyka i objawy. Test Banjiego, z czułością 91,7%, może wspomóc rozróżnienie zatkania woskowiną od innych przyczyn objawów otologicznych. W diagnostyce należy wykluczyć inne schorzenia, takie jak zapalenie ucha zewnętrznego i środkowego, perforację błony bębenkowej czy nowotwory kanału słuchowego.
audiogram, błona bębenkowa, egzostoza, kanał słuchowy, mikroodsysanie, otalgia, otoskop, otoskopia, perforacja błony bębenkowej, płukanie ucha, rurki wentylacyjne, szumy uszne, utrata słuchu, woskowina uszna, zaburzenia równowagi, zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha zewnętrznego, zatkanie kanału słuchowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zatkany kanał słuchowy – Zapobieganie i profilaktyka
Woskowina uszna (cerumen) pełni kluczową rolę w ochronie, nawilżaniu i oczyszczaniu kanału słuchowego, zapobiegając infekcjom i uszkodzeniom błony bębenkowej. Zatkanie kanału słuchowego (impakcja woskowiny) powstaje najczęściej wskutek nadmiernego gromadzenia się lub stwardnienia woskowiny, często wywołanego nieprawidłowym usuwaniem za pomocą patyczków kosmetycznych lub stosowaniem aparatów słuchowych i zatyczek do uszu. Profilaktyka obejmuje unikanie wprowadzania przedmiotów do kanału słuchowego, higienę zewnętrznej części ucha, stosowanie preparatów zmiękczających (np. oliwa z oliwek, olej mineralny, cerumenolityki takie jak nadtlenek wodoru lub karbamidu) 2-3 razy w tygodniu, a także regularne kontrole lekarskie, szczególnie u osób z grup ryzyka (osoby starsze, użytkownicy aparatów słuchowych, pacjenci z historią impakcji). Zalecane jest stosowanie 2 kropli ciepłego oleju do każdego ucha przed snem co 2-4 tygodnie w celach profilaktycznych.
aparat słuchowy, błona bębenkowa, drenaż ucha, hemofilia, infekcja ucha, irygacja ucha, kanał słuchowy, koagulopatia, kwasy omega-3, kwasy tłuszczowe, laryngolog, leki przeciwpłytkowe, leki przeciwzakrzepowe, łyżeczka uszna, małopłytkowość, nadtlenek wodoru, perforacja błony bębenkowej, rurki wentylacyjne, staw skroniowo-żuchwowy, swimmer’s ear, woskowina uszna, zapalenie ucha zewnętrznego, zatkany kanał słuchowy, zawroty głowy