leki przeciwarytmiczne klasy Ic

Leki przeciwarytmiczne klasy Ic to podgrupa leków antyarytmicznych działających poprzez silne blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Do tej grupy należą m.in. flekainid, propafenon i enkainid. Ich głównym mechanizmem działania jest znaczące spowolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu bez istotnego wpływu na czas repolaryzacji.

Leki te są stosowane głównie w leczeniu ciężkich, nawracających arytmii nadkomorowych (takich jak migotanie przedsionków) oraz komorowych u pacjentów bez strukturalnej choroby serca. Wykazują wysoką skuteczność w przywracaniu i utrzymywaniu rytmu zatokowego, szczególnie u pacjentów z napadowym migotaniem przedsionków.

Istotnym ograniczeniem stosowania leków klasy Ic jest ich potencjał proarytmiczny, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub niewydolnością serca. Badanie CAST (Cardiac Arrhythmia Suppression Trial) wykazało zwiększoną śmiertelność u pacjentów po zawale serca leczonych tymi lekami, co doprowadziło do znacznego ograniczenia ich stosowania w tej grupie chorych.

Podczas terapii lekami klasy Ic niezbędne jest monitorowanie EKG ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR, poszerzenia zespołu QRS oraz wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego. Przeciwwskazania do ich stosowania obejmują niewydolność serca, niedawno przebyty zawał serca, istotne zaburzenia przewodzenia oraz ciężką chorobę strukturalną serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Apropol 50 mg

Opipramol, substancja czynna leku APROPOL 50 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Stosowanie opipramolu z neuroleptykami (np. haloperydol, rysperydon) może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w osoczu i nasilenia ośrodkowego działania hamującego, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Podobne ryzyko dotyczy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), zwłaszcza fluoksetyny i fluwoksaminy, które zwiększają stężenie opipramolu i mogą wywołać addytywny efekt serotoninergiczny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie opipramolu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego – konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu między terapiami. Ponadto, opipramol nasila działanie przeciwcholinergiczne leków stosowanych w chorobie Parkinsona i fenotiazyn, co wymaga uważnego monitorowania działań niepożądanych.
APROPOL, barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, chinidyna, choroba Parkinsona, cymetydyna, działanie hamujące ośrodkowe, działanie przeciwcholinergiczne, enzymy wątrobowe, fenelzyna, fenobarbital, fenotiazyny, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, inhibitory MAO, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcje lekowe, karbamazepina, leki nasenne, leki przeciwarytmiczne klasy Ic, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwdrgawkowe, moklobemid, neuroleptyki, opipramol, propafenon, propranolol, rysperydon, SSRI, układ serotoninergiczny, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramolan 50 mg

Opipramol, substancja czynna leku Pramolan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania opipramolu z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, neuroleptyki (np. haloperydol, rysperydon), leki antycholinergiczne, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, np. fluoksetyna, fluwoksamina) oraz inhibitory monoaminooksydazy (IMAO, np. moklobemid, selegilina). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działania sedatywnego, zwiększenia stężenia opipramolu w osoczu, a w przypadku inhibitorów MAO – do ryzyka zespołu serotoninowego. Zaleca się monitorowanie pacjenta, dostosowanie dawkowania oraz zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu między terapią opipramolem a inhibitorami MAO.
barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, choroba Parkinsona, działanie sedacyjne, fenobarbital, fenotiazyny, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, karbamazepina, leki antycholinergiczne, leki przeciwarytmiczne klasy Ic, leki przeciwdrgawkowe, mikrosomalny układ enzymów wątrobowych, moklobemid, neuroleptyki, opipramol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, propofol, propranolol, rysperydon, selegilina, sewofluran, terapia skojarzona, układ serotoninergiczny, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Skład i postać leku – Rytmonorm 3,5 mg/ml

Rytmonorm w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera chlorowodorek propafenonu, lek przeciwarytmiczny klasy IC, w stężeniu 3,5 mg/ml (70 mg w ampułce 20 ml). Preparat przeznaczony jest do dożylnego podawania w sytuacjach wymagających szybkiej interwencji antyarytmicznej. Substancje pomocnicze to glukoza jednowodna oraz woda do wstrzykiwań, które zapewniają odpowiednie ciśnienie osmotyczne i stabilność roztworu. Ampułki wykonane są z bezbarwnego szkła farmaceutycznego i pakowane w tekturowe pudełka, co chroni lek przed uszkodzeniami i światłem. Okres ważności preparatu wynosi 3 lata, przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej; nie zaleca się chłodzenia ani zamrażania.
chlorowodorek propafenonu, ciśnienie osmotyczne, dawkowanie leku, glukoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne klasy Ic, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, preparat parenteralny, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, szkło farmaceutyczne, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu

leki przeciwarytmiczne klasy Ic

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Apropol 50 mg

Interakcje leku – Pramolan 50 mg

Skład i postać leku – Rytmonorm 3,5 mg/ml