ciężka przewlekła niewydolność nerek

Ciężka przewlekła niewydolność nerek (PNN) to zaawansowane stadium przewlekłej choroby nerek (PChN), które charakteryzuje się znacznym i nieodwracalnym upośledzeniem funkcji wydalniczej, endokrynnej i metabolicznej nerek. Definiowana jest jako spadek wartości przesączania kłębuszkowego (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m² (stadium 5 PChN) lub między 15-29 ml/min/1,73 m² (stadium 4 PChN) z towarzyszącymi objawami klinicznymi.

W patofizjologii ciężkiej PNN dochodzi do akumulacji toksyn mocznicowych, zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Klinicznie manifestuje się zespołem mocznicowym obejmującym: osłabienie, zmęczenie, nudności, świąd skóry, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, niedokrwistość nerkopochodną oraz zaburzenia krzepnięcia.

Diagnostyka opiera się na ocenie GFR (wzór MDRD lub CKD-EPI), badaniach laboratoryjnych (stężenie kreatyniny, mocznika, elektrolitów, gazometrii) oraz ocenie klinicznej nasilenia objawów. W leczeniu stosuje się postępowanie zachowawcze (dieta niskobiałkowa, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie niedokrwistości, zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej) oraz leczenie nerkozastępcze (dializa otrzewnowa, hemodializa, transplantacja nerki).

Ciężka PNN wymaga interdyscyplinarnego podejścia i regularnego monitorowania przez nefrologa. Przygotowanie pacjenta do leczenia nerkozastępczego powinno być rozpoczęte odpowiednio wcześnie, optymalnie przy GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m². Wczesne wdrożenie leczenia i modyfikacja stylu życia mogą znacząco wpłynąć na poprawę jakości życia i rokowanie pacjentów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Jovesto 0,5 mg/ml

Desloratadyna zawarta w leku Jovesto (0,5 mg/ml roztwór doustny) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 3 godzinach, z okresem półtrwania około 27 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność jest proporcjonalna w zakresie dawek 5-20 mg. U około 6% pacjentów występuje fenotyp wolnego metabolizmu, szczególnie częsty u osób rasy czarnej (18% dorosłych, 16% dzieci), co skutkuje znacznym wzrostem Cmax (3-4-krotnie) i wydłużeniem okresu półtrwania do 89-120 godzin, bez istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa. Desloratadyna wiąże się z białkami osocza w 83-87%, a badania potwierdziły biorównoważność formy roztworu doustnego z syropem i tabletkami. Metabolizm nie jest jednoznacznie przypisany konkretnemu enzymowi, jednak desloratadyna nie hamuje CYP3A4, CYP2D6 ani nie jest substratem glikoproteiny P, a spożycie tłustego posiłku lub soku grejpfrutowego nie wpływa na jej farmakokinetykę.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, białko osocza, biodostępność, ciężka przewlekła niewydolność nerek, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, desloratadyna, fenotyp wolnego metabolizmu, glikoproteina p, końcowy okres półtrwania, metabolizm desloratadyny, okres półtrwania, przewlekła niewydolność nerek, roztwór doustny, stan stacjonarny, wolny metabolizm
Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Właściwości farmakokinetyczne

Mykofenolan mofetylu (MMF) jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiemu i całkowitemu przekształceniu do aktywnego metabolitu, kwasu mykofenolowego (MPA). Biodostępność MMF wynosi około 94% względem podania dożylnego, a MPA wiąże się z albuminami osocza w 97%. Wchłanianie MMF nie jest istotnie zmieniane przez pokarm, choć Cmax MPA zmniejsza się o około 40%. Wczesny okres po przeszczepieniu (<40 dni) charakteryzuje się obniżonym AUC MPA o 30% i Cmax o 40% w porównaniu do późniejszego okresu (3-6 miesięcy). Metabolizm MPA zachodzi głównie przez UGT1A9 do nieaktywnego MPAG, który jest wydalany głównie przez nerki (87% dawki), natomiast MPA stanowi mniej niż 1% wydalanej dawki. Krążenie jelitowo-wątrobowe powoduje wtórny wzrost stężenia MPA po 6-12 godzinach od podania, a jego zaburzenie (np. przez cholestyraminę) obniża AUC MPA o około 40%.
acyloglukuronid, alkoholowa marskość wątroby, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biegunka, biodostępność, biotransformacja, cholestyramina, ciężka przewlekła niewydolność nerek, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, dystrybucja, działanie immunosupresyjne, etynyloestradiol, fenolowy glukuronid MPA, gestoden, glukuronylotransferaza, hamowanie owulacji, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, leukopenia, lewonorgestrel, metabolizm kwasu mykofenolowego, mykofenolan mofetylu, okres półtrwania, opóźniona czynność nerki przeszczepionej, ostre odrzucanie przeszczepu, pierwotna marskość żółciowa, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przesączanie kłębuszkowe, sekwestranty kwasów żółciowych, transportery anionów organicznych

ciężka przewlekła niewydolność nerek

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Jovesto 0,5 mg/ml

Mykofenolan mofetylu – Właściwości farmakokinetyczne