bezdech u niemowląt

Bezdech u niemowląt (apnea infantum) to przerwa w oddychaniu trwająca ponad 20 sekund lub krótsza, ale połączona z sinicą, bradykardią czy wzmożonym napięciem mięśniowym. Występuje najczęściej u wcześniaków, gdzie mechanizmy kontroli oddychania nie są jeszcze w pełni rozwinięte.

Bezdechy dzieli się na centralne (brak impulsów z ośrodka oddechowego), obturacyjne (zablokowanie dróg oddechowych) oraz mieszane. U noworodków urodzonych przedwcześnie najczęściej występuje bezdech wcześniaczy, który zazwyczaj ustępuje samoistnie wraz z dojrzewaniem układu nerwowego około 36-40 tygodnia wieku postkoncepcyjnego.

Diagnostyka obejmuje wykluczenie wtórnych przyczyn bezdechów, takich jak infekcje, zaburzenia metaboliczne, wady neurologiczne czy refluks żołądkowo-przełykowy. W leczeniu stosuje się stymulację oddychania, metyloksantyny (kofeina, teofilina), a w cięższych przypadkach wsparcie oddechowe (CPAP, wentylacja mechaniczna).

Warto odróżnić bezdechy patologiczne od tak zwanego nieregularnego oddychania noworodków, które charakteryzuje się krótkimi (do 10-15 sekund) przerwami w oddychaniu, niewymagającymi interwencji medycznej. Bezdechy są też jednym z czynników ryzyka zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS), dlatego ich monitorowanie ma istotne znaczenie kliniczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl