zwiększenie częstości akcji serca
Zwiększenie częstości akcji serca, znane w terminologii medycznej jako tachykardia, oznacza przyspieszenie pracy serca powyżej normy spoczynkowej. U osób dorosłych za tachykardię uznaje się częstość akcji serca przekraczającą 100 uderzeń na minutę, podczas gdy u dzieci wartości referencyjne są wyższe i zależą od wieku.
Tachykardia może być fizjologiczną odpowiedzią organizmu na wysiłek fizyczny, stres, ból czy gorączkę. Jednak może również wskazywać na patologiczne stany takie jak zaburzenia rytmu serca (arytmie), nadczynność tarczycy, niewydolność serca, reakcję na leki, niedokrwistość, hipowolemia czy wstrząs. Szczególnie istotne z klinicznego punktu widzenia są tachyarytmie, wśród których wyróżniamy tachykardię zatokową, nadkomorową i komorową.
Diagnostyka przyspieszonej akcji serca obejmuje badanie EKG, badanie holterowskie, próbę wysiłkową, echo serca oraz badania laboratoryjne oceniające funkcję tarczycy i równowagę elektrolitową. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, leki antyarytmiczne), kardiowersję elektryczną w przypadkach zagrażających życiu czy ablację ognisk arytmogennych.
Długotrwałe utrzymywanie się tachykardii może prowadzić do niewydolności serca z powodu przeciążenia mięśnia sercowego, dlatego wymaga właściwej diagnostyki i leczenia. Szczególnej uwagi wymagają przypadki nagłej tachykardii bez wyraźnej przyczyny zewnętrznej, gdyż mogą one sygnalizować poważne schorzenia układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Petydyna – Właściwości farmakodynamiczne
Petydyna (chlorowodorek petydyny) jest opioidowym lekiem przeciwbólowym z grupy pochodnych fenylopiperydyny (kod ATC: N02AB02), dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (produkt Dolcontral). Działa jako agonista receptorów opioidowych, wykazując wysokie powinowactwo do receptorów μ (mi) oraz znacznie niższe do receptorów kappa i delta. Farmakodynamika petydyny obejmuje silne działanie analgetyczne, przeciwkaszlowe oraz sedatywne, a także depresję ośrodka oddechowego poprzez zmniejszenie wrażliwości na dwutlenek węgla, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania funkcji oddechowych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego.
agonista receptorów opioidowych, bradykardia, chlorowodorek petydyny, choroba niedokrwienna serca, depresja ośrodka oddechowego, Dolcontral, działanie chronotropowo dodatnie, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie uspokajające, lek przeciwbólowy, morfina, obniżenie ciśnienia tętniczego, opioid, petydyna, pochodna fenylopiperydyny, receptor delta, receptor kappa, receptor μ, tachyarytmia, zwiększenie częstości akcji serca