Właściwości farmakodynamiczne leku Thromboreductin

Thromboreductin (anagrelid) jest lekiem zaklasyfikowanym do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące, oznaczonym kodem ATC: L 01 XX 35. Lek ten, podawany w postaci kapsułek twardych zawierających 0,5 mg anagrelidu (w formie chlorowodorku – 0,57 mg), wykazuje specyficzne właściwości farmakodynamiczne, które determinują jego zastosowanie kliniczne.¹

Wpływ na układ krzepnięcia i liczbę płytek krwi

Głównym efektem farmakodynamicznym anagrelidu jest zależne od dawki zmniejszenie liczby płytek krwi. Choć dokładny mechanizm tego działania nie został w pełni poznany, wiadomo, że jest on swoisty gatunkowo dla ludzi. W żadnym doświadczalnym modelu zwierzęcym nie udokumentowano podobnego działania obniżającego liczbę płytek krwi.²

Na podstawie dostępnych danych przyjmuje się, że anagrelid działa za pośrednictwem specyficznego metabolitu, który powstaje wyłącznie w organizmie człowieka. Mechanizm działania leku polega na zmniejszaniu wielkości i ploidii megakariocytów w pomitotycznej fazie dojrzewania, co prowadzi do ograniczenia produkcji płytek krwi.³

Co istotne z punktu widzenia profilu farmakodynamicznego, anagrelid nie wywołuje znaczących zmian w zakresie parametrów krwinek białych i wskaźników krzepnięcia. Zaobserwowano jedynie nieznaczne zmiany dotyczące krwinek czerwonych, które jednak nie mają istotnego znaczenia klinicznego.⁴

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Badania farmakodynamiczne wykazały, że anagrelid wpływa na parametry układu sercowo-naczyniowego, szczególnie na częstość akcji serca oraz odstęp QTc. Efekty te potwierdzono w randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo i substancją czynną, krzyżowym badaniu przeprowadzonym w grupie zdrowych dorosłych osób obojga płci.⁵

W trakcie badania zaobserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości akcji serca w okresie pierwszych 12 godzin od podania leku. Najbardziej wyraźny efekt chronotropowy występował w czasie, gdy anagrelid osiągał najwyższe stężenie w organizmie. Maksymalna zmiana średniej częstości akcji serca była obserwowana po 2 godzinach od podania i wynosiła +7,8 uderzeń na minutę dla dawki 0,5 mg oraz +29,1 uderzeń na minutę dla dawki 2,5 mg.⁶

Równolegle z przyspieszoną czynnością serca odnotowano przemijające wydłużenie odstępu QTc dla obu badanych dawek. Maksymalna zmiana w średnim QTcF (skorygowanym według formuły Fridericia) osiągnęła +5,0 ms po 2 godzinach od podania dawki 0,5 mg oraz +10,0 ms po 1 godzinie od zastosowania dawki 2,5 mg.⁷

Dodatkowe właściwości farmakodynamiczne

Podczas stosowania wysokich, nieterapeutycznych dawek anagrelidu obserwowano dodatkowe efekty farmakodynamiczne. Lek w takich stężeniach wykazuje zdolność do hamowania fosfodiesterazy c-AMP oraz blokowania indukowanej przez ADP i kolagen agregacji trombocytów. Efekty te nie mają jednak znaczenia klinicznego przy standardowych dawkach terapeutycznych.⁸