Dawkowanie i sposób podawania leku Thromboreductin

Thromboreductin (anagrelid) 0,5 mg w kapsułkach twardych stosuje się w leczeniu nadpłytkowości samoistnej. Preparat zawiera 0,5 mg anagrelidu w postaci chlorowodorku anagrelidu (0,57 mg) oraz 94 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. ¹

Kwalifikacje lekarza prowadzącego

Terapię lekiem Thromboreductin mogą inicjować wyłącznie lekarze posiadający doświadczenie w leczeniu nadpłytkowości samoistnej. ²

Schemat dawkowania

Indywidualizacja dawkowania stanowi podstawę terapii anagrelidem. Schemat dawkowania należy dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta, zgodnie z następującymi wytycznymi: ³

Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5 mg na dobę przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy zwiększać co tydzień o 0,5 mg na dobę, aż do osiągnięcia pożądanej odpowiedzi terapeutycznej. Zwykle odpowiedź kliniczna występuje w ciągu 2 tygodni stosowania dawek w zakresie od 1 do 3 mg na dobę. ⁴

Sposób podawania

Całkowitą dawkę dobową należy podawać w schemacie dawek podzielonych:

• dwa razy na dobę (co 12 godzin), lub
• trzy razy na dobę (co 8 godzin)

Istotne jest, aby nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 5 mg. ⁵

Monitorowanie leczenia

Skuteczność terapii wymaga systematycznej kontroli parametrów hematologicznych. Zaleca się następujący schemat monitorowania:

• Podczas rozpoczynania leczenia: cotygodniowe kontrole liczby płytek krwi do osiągnięcia optymalnej odpowiedzi (normalizacja liczby płytek lub jej zmniejszenie do <600 000/µl, lub redukcja o co najmniej 50%)
• Po uzyskaniu stabilizacji: regularne kontrole liczby płytek w ustalonych odstępach czasu

Thromboreductin jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Po odstawieniu leku należy się spodziewać, że liczba płytek krwi powróci do wartości sprzed leczenia w ciągu kilku dni. ⁶

Zmiana leczenia lub leczenie skojarzone

W przypadku zamiany wcześniej stosowanych leków (np. hydroksymocznika lub interferonu α) na anagrelid lub przy wprowadzaniu leczenia skojarzonego z anagrelidem, należy:

1. Rozpocząć podawanie nowego leku/leków
2. Zakończyć podawanie wcześniej stosowanych preparatów

Taka sekwencja pozwala na zachowanie ciągłości terapii. ⁷

Postępowanie w przypadku oporności na leczenie

Jeśli pacjent wykazuje oporność na leczenie anagrelidem, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych metod terapeutycznych. W takich przypadkach szczególnie istotne jest systematyczne monitorowanie liczby płytek krwi. ⁸

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z chorobami układu krążenia: Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania anagrelidu u osób z chorobami układu krążenia. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest dokładna ocena korzyści względem ryzyka. ⁹

Pacjenci z chorobami nerek i wątroby: Dane dotyczące stosowania anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby są ograniczone. W tej grupie pacjentów lek powinien być stosowany wyłącznie po dokładnej analizie stosunku ryzyka do korzyści terapeutycznych. ¹⁰

Pacjenci w podeszłym wieku: Doświadczenie kliniczne w stosowaniu anagrelidu u pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczone. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku ze współistniejącymi chorobami układu krążenia. ¹¹

Dzieci i młodzież: Doświadczenie kliniczne w stosowaniu anagrelidu u dzieci poniżej 16 roku życia jest ograniczone. W dostępnych danych nie stwierdzono istotnych różnic w schemacie dawkowania w porównaniu do osób dorosłych. ¹²