chlorowodorek anagrelidu

Chlorowodorek anagrelidu to substancja czynna stosowana w leczeniu nadpłytkowości, głównie w przypadku nadpłytkowości samoistnej (ET). Działa poprzez hamowanie dojrzewania megakariocytów w szpiku kostnym, co prowadzi do zmniejszenia produkcji płytek krwi.

Wskazaniem do stosowania chlorowodorku anagrelidu jest nadpłytkowość samoistna oraz inne nadpłytkowości związane z chorobami mieloproliferacyjnymi, gdy liczba płytek krwi przekracza wartości prawidłowe i istnieje ryzyko powikłań zakrzepowo-krwotocznych. Lek stosuje się u pacjentów, którzy nie reagują na inne terapie lub mają przeciwwskazania do ich stosowania.

Podczas terapii chlorowodorkiem anagrelidu konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, szczególnie liczby płytek, oraz funkcji wątroby i nerek. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: ból głowy, kołatanie serca, biegunka, osłabienie, obrzęki oraz nudności. Lek może też powodować zaburzenia rytmu serca i rzadko niewydolność serca.

W praktyce klinicznej chlorowodorek anagrelidu stosowany jest często jako lek drugiego rzutu po hydroksykarbamidzie lub jako leczenie pierwszego wyboru u młodszych pacjentów, u których istnieją obawy dotyczące potencjalnego ryzyka transformacji białaczkowej przy długotrwałym stosowaniu leków cytoredukcyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl