konizacja
Konizacja jest zabiegiem chirurgicznym, który polega na stożkowym wycięciu części szyjki macicy. Procedura ta ma zastosowanie zarówno diagnostyczne, jak i terapeutyczne, głównie w przypadku wykrycia zmian przedrakowych lub podejrzanych zmian w obrębie szyjki macicy.
Wskazaniem do konizacji są najczęściej nieprawidłowe wyniki badania cytologicznego (PAP), obecność zmian CIN 2 lub CIN 3 (śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy), a także rozbieżności między wynikami cytologii i kolposkopii. Zabieg wykonuje się również w przypadku podejrzenia mikroinwazyjnego raka szyjki macicy.
Konizacja może być przeprowadzana różnymi metodami: za pomocą skalpela (tzw. konizacja zimnym nożem), pętli elektrycznej (LEEP/LLETZ), lasera CO2 lub igły diatermicznej. Wybór metody zależy od lokalizacji i rozległości zmiany, doświadczenia operatora oraz dostępności sprzętu w danym ośrodku.
Po zabiegu materiał tkankowy jest poddawany badaniu histopatologicznemu, co umożliwia dokładną ocenę charakteru zmian oraz określenie, czy zostały one całkowicie usunięte. Pacjentka po konizacji wymaga regularnych kontroli ginekologicznych w celu monitorowania stanu szyjki macicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak szyjki macicy – Leczenie
Rak szyjki macicy jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet, a wybór leczenia zależy od stadium zaawansowania, stanu pacjentki oraz chęci zachowania płodności. W bardzo wczesnych stadiach (IA) stosuje się konizację lub radykalną trachelektomię, natomiast w stadiach IB-IIA standardem jest radykalna histerektomia z limfadenektomią miedniczą. Radioterapia, w tym teleradioterapia i brachyterapia, jest kluczowa w leczeniu miejscowo zaawansowanym (IIB-IVA), często w połączeniu z chemioterapią (radiochemioterapia) z cisplatyną. Chemioterapia, głównie z użyciem cisplatyny, paklitakselu, topotekanu i gemcytabiny, stosowana jest także w leczeniu paliatywnym i neoadjuwantowym. Terapie celowane, takie jak bewacyzumab (przeciw VEGF) i tisotumab vedotin-tftv (ADC przeciw TF), oraz immunoterapia z pembrolizumabem (inhibitor punktów kontrolnych PD-1) są wykorzystywane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, często w skojarzeniu z chemioterapią.
bewacyzumab, biopsja węzła wartowniczego, bleomycyna, brachyterapia, chemioterapia, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia paliatywna, ekspresja PD-L1, gemcytabina, histerektomia, immunoterapia, koniugat przeciwciało-lek, konizacja, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja zarodków, krwiomocz, lek chemioterapeutyczny, nowotwór złośliwy, opieka paliatywna, paklitaksel, pembrolizumab, PET-CT, radiochemioterapia, radioterapia, radykalna histerektomia, rak szyjki macicy, rezonans magnetyczny, stadium zaawansowania choroby, stenoza, szczepionka terapeutyczna, teleradioterapia, terapia CAR-T, terapia celowana, tomografia komputerowa, topotekan - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Diagnostyka i diagnoza
Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest najczęstszą infekcją przenoszoną drogą płciową, z roczną zachorowalnością około 14 milionów w USA. Większość zakażeń przebiega bezobjawowo i ustępuje samoistnie w ciągu 2 lat, jednak przewlekłe zakażenia mogą prowadzić do brodawek płciowych, zmian przednowotworowych oraz nowotworów m.in. szyjki macicy, sromu, pochwy, penisa, odbytu i jamy ustnej. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach cytologicznych (Pap), testach molekularnych wykrywających DNA/RNA HPV (np. Hybrid Capture II o czułości ~90%), kolposkopii oraz biopsji. Testy HPV, szczególnie wykrywające typy wysokiego ryzyka (HPV 16 i 18), są bardziej czułe niż cytologia i stanowią obecnie podstawę badań przesiewowych u kobiet w wieku 25-65 lat, zalecanych co 5 lat. Wspólne testowanie (co-testing) cytologii i testu HPV zwiększa wykrywalność zmian przedrakowych. Interpretacja wyników uwzględnia obecność nieprawidłowości cytologicznych (ASC-US, LSIL, HSIL) i wynik testu HPV, co determinuje dalsze postępowanie, w tym powtórkę badań lub kolposkopię.
anoskopia, badanie cytologiczne, badanie cytologiczne szyjki macicy, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie przesiewowe, biopsja, biopsja celowana, brodawki narządów płciowych, brodawki płciowe, co-testing, cytologia analna, elektrokoagulacja, genotyp HPV, HPV wysokiego ryzyka, HSIL, immunohistochemia p16, kolposkopia, konizacja, krioterapia, LEEP, LSIL, niedrożność dróg żółciowych, rak szyjki macicy, reakcja łańcuchowa polimerazy, strefa transformacji, szczepionka przeciwko HPV, test Papanicolaou, test z kwasem octowym, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany przednowotworowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Objawy
Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest jednym z najczęstszych zakażeń przenoszonych drogą płciową, z około 80% osób aktywnych seksualnie zakażonych w ciągu życia. HPV obejmuje ponad 200 typów, z których około 40 zakaża okolice narządów płciowych. Typy niskiego ryzyka (np. 6 i 11) powodują brodawki płciowe, natomiast typy wysokiego ryzyka (szczególnie 16 i 18) są głównym czynnikiem ryzyka rozwoju zmian przednowotworowych i nowotworów, w tym niemal 100% raka szyjki macicy. Okres inkubacji jest zmienny (od kilku tygodni do lat), a większość zakażeń ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 lat. Diagnostyka opiera się na cytologii (test Pap) i testach DNA HPV, szczególnie u kobiet, z zaleceniem wykonywania badań co 3-5 lat w zależności od wieku. Leczenie skupia się na usuwaniu objawów, takich jak brodawki (krioterapia, elektrokoagulacja, leki miejscowe), oraz zmian przednowotworowych (konizacja, LEEP, laseroterapia). Nie istnieje terapia eliminująca wirusa z organizmu.
brodawczakowatość dróg oddechowych, brodawki płciowe, cytologia szyjki macicy, elektrokoagulacja, Gardasil, HPV wysokiego ryzyka, imikwimod, kłykciny kończyste, kolposkopia, konizacja, krioterapia, kwas trichlorooctowy, LEEP, nowotwory związane z HPV, podofilotoksyna, rak gardła, rak odbytu, rak pochwy, rak prącia, rak sromu, rak szyjki macicy, szczepionka przeciwko HPV, test DNA HPV, test Pap, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenia przenoszone drogą płciową, zmiany przednowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku azotan – Przeciwwskazania stosowania
Cynk azotan sześciowodny (Zincum nitricum hexahydratum) jest składnikiem preparatu Solcogyn, stosowanego miejscowo w ginekologii na szyjkę macicy. Preparat zawiera 6,0 mg cynku azotanu sześciowodnego w 1 ml roztworu, wraz z kwasem azotowym (537,0 mg), kwasem octowym (20,4 mg) oraz kwasem szczawiowym dwuwodnym (58,6 mg). Ze względu na działanie miejscowe na tkanki szyjki macicy, stosowanie tego preparatu wymaga szczególnej ostrożności i jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, a także w przypadku obecności zmian złośliwych, dysplazji komórkowej lub leukoplakii szyjki macicy. Zastosowanie Solcogyn w tych sytuacjach może maskować objawy poważnych schorzeń i opóźniać właściwą diagnostykę oraz leczenie onkologiczne.
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak szyjki macicy – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka raka szyjki macicy opiera się na badaniach przesiewowych, w tym cytologii (Pap test) oraz testach na obecność wirusa HPV, szczególnie typów wysokiego ryzyka 16 i 18, odpowiedzialnych za około 70% przypadków. Zalecenia obejmują cytologię co 3 lata u kobiet 21-29 lat oraz test HPV co 5 lat lub cytologię co 3 lata u kobiet 30-65 lat, z możliwością stosowania co-testu co 5 lat. Nieprawidłowe wyniki wymagają dalszej diagnostyki kolposkopowej z biopsją celowaną, biopsją endocerwikalną, LEEP lub konizacją, która umożliwia ocenę zmian zarówno na powierzchni, jak i w kanale szyjki macicy. Po potwierdzeniu diagnozy stosuje się badania obrazowe (CT, MRI, PET/CT) oraz procedury dodatkowe (cystoskopia, proktoskopia, EUA) w celu oceny zaawansowania choroby według klasyfikacji FIGO 2018, obejmującej stopnie od 0 (CIS) do IVB (przerzuty odległe).
badanie per rectum, biopsja, biopsja celowana, biopsja stożkowa, carcinoma in situ, cystoskopia, genotypowanie HPV, gruczolakorak, HPV-16, klasyfikacja FIGO, kolposkopia, konizacja, LEEP, PET-CT, pozytonowa tomografia emisyjna, proktoskopia, rak drobnokomórkowy, rak gruczołowo-płaskonabłonkowy, rak płaskonabłonkowy, rak szyjki macicy, rezonans magnetyczny, sztuczna inteligencja w diagnostyce, test cytologiczny, test HPV, tomografia komputerowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wymaz Papanicolaou - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego – Leczenie
Terapeutyczne szczepionki przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) stanowią obiecującą innowację w leczeniu istniejących zakażeń i zmian przednowotworowych, w przeciwieństwie do szczepionek profilaktycznych, które zapobiegają jedynie nowym infekcjom. Mechanizm ich działania opiera się na aktywacji odporności komórkowej, zwłaszcza cytotoksycznych limfocytów T CD8+ i pomocniczych limfocytów T CD4+, skierowanych przeciwko onkoproteinom E6 i E7 HPV. W fazie badań klinicznych znajduje się ponad 20 kandydatów, w tym szczepionki oparte na wektorach wirusowych, białkowe, DNA/RNA oraz pełnych komórkach. Szczególnie obiecujące są szczepionki mRNA, które w modelach przedklinicznych skutecznie eliminowały nowotwory związane z HPV i mogą stanowić nieoperacyjną alternatywę dla leczenia zmian wysokiego stopnia (HSIL) związanych z HPV16. Przykładowo, szczepionka Vvax001 w badaniu fazy II indukowała regresję zmian CIN3 u 50% pacjentek oraz eliminację HPV16 u 10 z 16 ocenianych, co potwierdza jej potencjał terapeutyczny.
brodawczakowatość układu oddechowego, brodawka narządów płciowych, CIN3+, cytotoksyczny limfocyt T, Gardasil 9, HGSIL, HPV, immunoterapia, inhibitor punktów kontrolnych, komórka nowotworowa, komórka prezentująca antygen, konizacja, limfocyt T CD4+, limfocyt T CD8, nowotwór płaskonabłonkowy, odporność komórkowa, onkoproteina E6 i E7, rak szyjki macicy, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, szczepionka DNA, szczepionka mRNA, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HPV, zmiana przednowotworowa - Leksykon chorób i schorzeń
Słabość szyjki macicy – Objawy
Niedomykalność szyjki macicy (niewydolność szyjki macicy) to stan charakteryzujący się bezbolesnym, przedwczesnym rozwarciem i skróceniem szyjki macicy, najczęściej w drugim trymestrze ciąży (14-27 tydzień), co stanowi około 1% wszystkich ciąż i odpowiada za około 25% poronień w tym okresie. Klinicznie objawia się bezbolesnym rozwarciem szyjki, uwypukleniem błon płodowych oraz ewentualnym lekkim krwawieniem, plamieniem, uczuciem nacisku w miednicy, bólem dolnej części pleców i łagodnymi skurczami brzucha. Diagnostyka opiera się na monitorowaniu długości szyjki macicy (<25 mm w 24. tygodniu ciąży zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu czterokrotnie) oraz wykrywaniu lejkowatego rozwarcia (funneling). Niedomykalność może przebiegać bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie i wymaga regularnych badań ultrasonograficznych u pacjentek z grup ryzyka, zwłaszcza po zabiegach na szyjce macicy (konizacja, LEEP) lub z wrodzonymi anomaliami macicy.
badanie ultrasonograficzne, ból pleców, cerklaż szyjki macicy, konizacja, krwawienie dokomorowe, krwawienie z pochwy, macica dwurożna, mózgowe porażenie dziecięce, niedomykalność szyjki macicy, niewydolność szyjki macicy, poronienie w drugim trymestrze, PPROM, procedura LEEP, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przedwczesny poród, przegroda macicy, rozwarcie szyjki macicy, skurcze Braxtona-Hicksa, skurcze brzucha, stan bezobjawowy, suplementacja progesteronu, uwypuklenie błon płodowych, wydzielina pochwowa, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół zaburzeń oddychania