hydroksyprolina w moczu
Hydroksyprolina w moczu to parametr laboratoryjny wykorzystywany w diagnostyce chorób tkanki łącznej, szczególnie chorób metabolicznych kości. Hydroksyprolina jest aminokwasem powstającym w procesie potranslacyjnej modyfikacji proliny, występującym głównie w kolagenie – białku strukturalnym stanowiącym podstawowy składnik macierzy pozakomórkowej tkanki łącznej.
Oznaczanie stężenia hydroksyproliny w moczu służy jako marker resorpcji kostnej. Zwiększone wydalanie hydroksyproliny występuje w stanach wzmożonego katabolizmu kolagenu, takich jak: choroba Pageta, nadczynność przytarczyc, szpiczak mnogi, przerzuty nowotworowe do kości czy osteoporoza. Badanie to może być również przydatne w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie osteoporozy oraz innych chorób kości.
W praktyce klinicznej oznaczenie hydroksyproliny w moczu zostało w dużej mierze zastąpione nowszymi, bardziej specyficznymi markerami obrotu kostnego, takimi jak N-końcowy telopeptyd kolagenu typu I (NTX) czy C-końcowy telopeptyd kolagenu typu I (CTX). Jednak w niektórych ośrodkach nadal stanowi ono wartościowe narzędzie diagnostyczne, szczególnie w połączeniu z innymi parametrami biochemicznymi oceniającymi metabolizm kostny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pamifos-30 30 mg
Pamidronian disodu (Pamifos) jest bisfosfonianem o silnym działaniu hamującym osteoklastyczną resorpcję kości, dostępnym w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg do infuzji. Mechanizm działania obejmuje bezpośrednie hamowanie aktywności osteoklastów, wiązanie z kryształami hydroksyapatytu oraz blokowanie dojrzewania osteoklastów, co prowadzi do zmniejszenia destrukcji tkanki kostnej. W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że pamidronian redukuje osteolizę nowotworową oraz hiperkalcemię, obniżając stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, a także zmniejszając ich wydalanie z moczem. Poprawia to filtrację kłębuszkową (GFR) i obniża stężenie kreatyniny u pacjentów z hiperkalcemią nowotworową.
bisfosfonian, choroba Pageta, fosfataza alkaliczna, fosforany w surowicy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia nowotworowa, hydroksyapatyt, hydroksyprolina w moczu, inhibitor resorpcji kości, osteoklast, osteoliza nowotworowa, pamidronian disodu, prekursor osteoklastów, przerzuty do kości, przesączanie kłębuszkowe, resorpcja osteoklastyczna, scyntygrafia kości, szpiczak mnogi, wapń w surowicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pamifos-60 60 mg
Pamidronian disodu, należący do inhibitorów resorpcji kości (kod ATC: M05BA03), jest stosowany w formie infuzji w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg. Mechanizm działania opiera się na silnym hamowaniu osteoklastycznej resorpcji tkanki kostnej poprzez wysokie powinowactwo do kryształów hydroksyapatytu, co prowadzi do zahamowania ich formowania i rozpuszczania. Pamidronian ogranicza dostęp prekursorów osteoklastów do kości oraz ich różnicowanie, a także wykazuje działanie antyosteolityczne w kontekście nowotworowej osteolizy. W hiperkalcemii nowotworowej lek obniża stężenia wapnia i fosforanów w surowicy oraz zmniejsza ich wydalanie z moczem, co przekłada się na poprawę funkcji nerek, w tym wzrost współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR) i redukcję poziomu kreatyniny.
ból kostny, choroba Pageta, fosfataza alkaliczna, hiperkalcemia nowotworowa, hydroksyapatyt, hydroksyprolina w moczu, inhibitor resorpcji kości, pamidronian disodu, prekursor osteoklastów, przebudowa tkanki kostnej, przerzuty do kości, przerzuty nowotworowe do kości, przesączanie kłębuszkowe, radioterapia, rak piersi, resorpcja kości, resorpcja osteoklastyczna, scyntygrafia kości, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, ucisk rdzenia kręgowego, wydalanie wapnia, złamanie patologiczne