refluksowa choroba przełyku
Refluksowa choroba przełyku (GERD) jest schorzeniem przewlekłym, charakteryzującym się zarzucaniem treści żołądkowej do przełyku, co prowadzi do rozwoju objawów klinicznych i/lub zmian zapalnych w błonie śluzowej przełyku. Głównym mechanizmem patofizjologicznym jest nieprawidłowe funkcjonowanie dolnego zwieracza przełyku oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego.
Najczęstsze objawy GERD to zgaga, regurgitacje kwaśnej treści żołądkowej, ból w klatce piersiowej, dysfagia oraz objawy pozaprzełykowe, takie jak przewlekły kaszel, chrypka, czy zapalenie krtani. Długotrwały, nieleczony refluks może prowadzić do powikłań, w tym przełyku Barretta, zwężenia przełyku lub rozwoju gruczolakoraka przełyku.
Diagnostyka refluksu obejmuje endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego, 24-godzinną pH-metrię przełyku, manometrię przełyku oraz próbę z inhibitorem pompy protonowej. Leczenie GERD opiera się na modyfikacji stylu życia (redukcja masy ciała, unikanie pokarmów nasilających refluks, uniesienie wezgłowia łóżka), farmakoterapii (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne) oraz w wybranych przypadkach leczeniu chirurgicznym (fundoplikacja metodą Nissena).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esomeprazole Genoptim 40 mg
Esomeprazole Genoptim jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji dożylnej, stosowany głównie w krótkotrwałym leczeniu hamującym wydzielanie kwasu żołądkowego, zwłaszcza gdy podanie doustne jest niemożliwe. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego: w refluksowym zapaleniu przełyku zaleca się 40 mg raz na dobę, w leczeniu objawowym GERD oraz profilaktyce i leczeniu wrzodów związanych z NLPZ – 20 mg raz na dobę. W przypadku zapobiegania nawrotom krwawienia z wrzodu stosuje się dawkę początkową 80 mg w 30-minutowym wlewie dożylnym, a następnie ciągły wlew 8 mg/godzinę przez 72 godziny. Preparat podaje się dożylnie w formie wstrzyknięć (20 mg – 2,5 ml, 40 mg – 5 ml roztworu 8 mg/ml, podawanych co najmniej 3 minuty) lub wlewów trwających od 10 do 30 minut, z koniecznością wyrzucenia niewykorzystanego roztworu.
choroba refluksowa przełyku, ciągły wlew dożylny, ciężka niewydolność nerek, hamowanie wydzielania kwasu, hamowanie wydzielania żołądkowego, krwawienie z wrzodu, krwawienie z wrzodu żołądka, proszek do sporządzania roztworu, refluksowa choroba przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, refluksowe zapalenie przełyku z nadżerkami, wlew dożylny, wrzód żołądka i dwunastnicy, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celebrex 200 mg
Celekoksyb (Celebrex) wykazuje profil działań niepożądanych oparty na danych z 12 badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu, obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Dawkowanie w badaniach wynosiło od 100 mg do 800 mg na dobę, a okres leczenia sięgał do 3 lat. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania obejmują zakażenia górnych dróg oddechowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, biegunka, nudności), zaburzenia psychiczne (bezsenność), a także nadciśnienie tętnicze i wysypki skórne. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, perforacje przewodu pokarmowego oraz reakcje anafilaktyczne.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, hiperkaliemia, krwotok śródmózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedokrwistość, niepłodność kobieca, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, polip gruczolakowaty, reakcja anafilaktyczna, refluksowa choroba przełyku, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, wrzód żołądka i dwunastnicy, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie dróg moczowych, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nexium 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (IPP), skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego poprzez nieodwracalne blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Podawany doustnie w dawkach 20 mg i 40 mg utrzymuje pH żołądka powyżej 4 odpowiednio przez 13 i 17 godzin na dobę, a dożylnie w dawce 80 mg (wlew 30-minutowy) z kontynuacją 8 mg/godz. przez 23,5 godziny – przez 21 godzin. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku 40 mg doustnie pozwala na wygojenie zmian zapalnych u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach terapii. W profilaktyce nawrotowego krwawienia z wrzodu żołądka, po endoskopowym opanowaniu krwawienia, zastosowanie dożylnego ezomeprazolu (80 mg wlew 30-minutowy, następnie 8 mg/godz. przez 72 godziny) zmniejsza częstość ponownego krwawienia do 5,9% w ciągu 3 dni i 7,7% po 30 dniach, w porównaniu do odpowiednio 10,3% i 13,6% w grupie placebo.
chromogranina A, Clostridium difficile, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, krwawienie z wrzodu żołądka, kwaśność soku żołądkowego, pH wewnątrzżołądkowe, pompa protonowa, refluksowa choroba przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowy nieżyt żołądka