zanikowy nieżyt żołądka
Zanikowy nieżyt żołądka (atrophic gastritis) to przewlekły stan zapalny błony śluzowej żołądka, charakteryzujący się postępującą utratą prawidłowych gruczołów żołądkowych i ich zastępowaniem przez tkankę włóknistą lub nabłonek jelitowy (metaplazja jelitowa). Schorzenie to prowadzi do zmniejszenia produkcji soku żołądkowego, w tym kwasu solnego i czynnika wewnętrznego.
Etiologia zanikowego nieżytu żołądka obejmuje głównie dwa mechanizmy: infekcję Helicobacter pylori (typ B, najczęstszy) oraz procesy autoimmunologiczne (typ A). W typie autoimmunologicznym występują przeciwciała przeciwko komórkom okładzinowym żołądka i/lub czynnikowi wewnętrznemu, co prowadzi do zaniku głównie w trzonie i dnie żołądka. Konsekwencją może być niedokrwistość z niedoboru witaminy B12.
Zanikowy nieżyt żołądka jest stanem przedrakowym – zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka typu jelitowego. Ryzyko to wzrasta wraz ze stopniem zaawansowania metaplazji jelitowej i dysplazji. Diagnostyka obejmuje badanie endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, które jest niezbędne do potwierdzenia rozpoznania.
Leczenie zależy od etiologii. W przypadku wykrycia H. pylori stosuje się eradykację bakterii. W typie autoimmunologicznym konieczna jest suplementacja witaminy B12. Wszyscy pacjenci z zanikowym nieżytem żołądka wymagają okresowej kontroli endoskopowej ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju raka żołądka, przy czym częstotliwość badań kontrolnych zależy od stopnia zaawansowania zmian przednowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Esomeprazol – Właściwości farmakodynamiczne
Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), działa poprzez selektywne hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Po 5 dniach podawania doustnego w dawkach 20 mg i 40 mg, pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W wysokich dawkach dożylnych (80 mg w 30-minutowym wlewie, następnie 8 mg/godz. przez 23,5 godziny) pH utrzymuje się powyżej 4 przez 21 godzin, a powyżej 6 przez 11-13 godzin. Esomeprazol wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, z wygojeniem zmian u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach terapii dawką 40 mg. W badaniu klinicznym u pacjentów z krwawieniem z wrzodu żołądka, dożylne podawanie esomeprazolu (80 mg w 30 minut, następnie 8 mg/godz. przez 72 godziny) zmniejszyło ryzyko ponownego krwawienia w ciągu 3 dni do 5,9% w porównaniu do 10,3% w grupie placebo.
choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, endoskopia, esomeprazol, guz neuroendokrynny, guz rakowiak, H+ K+ ATP-aza, hiperplazja komórki ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, krwawienie z wrzodu żołądka, mikroflora przewodu pokarmowego, omeprazol, refluksowe zapalenie przełyku, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole Adamed 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez nieodwracalne blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg i 40 mg u pacjentów z chorobą refluksową przełyku, pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, a efekt ten jest niezależny od drogi podania (doustna lub dożylna). W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku 40 mg ezomeprazolu doustnie prowadzi do wygojenia zmian zapalnych u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach. W przypadku krwawień z wrzodu żołądka, schemat dożylny 80 mg wlew początkowy i 8 mg/godz. przez 72 godziny znacząco zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia (5,9% vs 10,3% w ciągu 3 dni oraz 7,7% vs 13,6% po 30 dniach w porównaniu z placebo).
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, ezomeprazol, GERD, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, kanalik wydzielniczy, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa, krwawienie z wrzodu żołądka, pole pod krzywą stężenia, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, Salmonella, skala Forrest, słaba zasada, torbiel gruczołowa żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole Genoptim 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC05), działa poprzez specyficzne hamowanie enzymu H+/K+ – ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zahamowaniem wydzielania kwasu solnego. W badaniach klinicznych wykazano, że podanie doustne w dawkach 20 mg i 40 mg utrzymuje pH żołądka powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, a podanie dożylne (80 mg w bolusie, następnie 8 mg/godz.) wydłuża ten czas do 21 godzin. Terapia 40 mg doustnie przez 4 i 8 tygodni skutkowała wygojeniem refluksowego zapalenia przełyku u 78% i 93% pacjentów odpowiednio. W leczeniu krwawienia z wrzodu żołądka, po endoskopowym zatrzymaniu krwawienia, zastosowanie ezomeprazolu dożylnie (80 mg bolus, 8 mg/godz. przez 72 godziny) oraz doustnie (40 mg przez 27 dni) znacząco zmniejszyło ryzyko ponownego krwawienia (5,9% vs 10,3% w ciągu 3 dni oraz 7,7% vs 13,6% po 30 dniach w porównaniu z placebo).
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, ezomeprazol, GERD, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka enterochromafinopochodna, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny w żołądku, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, wydzielanie kwasu, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazol Accord 40 mg
Esomeprazol Accord, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez nieodwracalne blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg i 40 mg, pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, co potwierdza skuteczność w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD). W terapii refluksowego zapalenia przełyku 40 mg esomeprazolu doustnie prowadzi do wygojenia zmian u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach. W przypadku krwawienia z wrzodu żołądka, podanie dożylne 80 mg esomeprazolu w bolusie, a następnie 8 mg/godz. przez 72 godziny, zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia w ciągu 3 dni do 5,9% (vs 10,3% placebo) oraz po 30 dniach do 7,7% (vs 13,6% placebo).
bakterie Salmonella i Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, krwawienie z wrzodu żołądka, kwaśność soku żołądkowego, pH żołądkowe, refluksowe zapalenie przełyku, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód żołądka, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esopol 40 mg
Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), hamuje enzym H+K+-ATP-azę w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po 5-dniowej terapii doustnej w dawkach 20 mg i 40 mg pH żołądkowe utrzymuje się powyżej 4 przez odpowiednio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W badaniach u zdrowych ochotników stosowanie 80 mg esomeprazolu we wlewie dożylnym, a następnie ciągłym wlewem 8 mg/godz., utrzymywało pH >4 przez średnio 21 godzin i pH >6 przez 11-13 godzin w ciągu 24 godzin. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku dawką 40 mg raz na dobę prowadzi do zagojenia u 78% pacjentów po 4 tygodniach, a po 8 tygodniach odsetek ten wzrasta do 93%. W profilaktyce ponownego krwawienia z wrzodu żołądka po hemostazie endoskopowej, stosowanie esomeprazolu 80 mg we wlewie i 8 mg/godz. przez 72 godziny zmniejszało ryzyko krwawienia w ciągu 30 dni (7,7% vs 13,6% placebo).
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, GERD, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, hemostaza endoskopowa, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, lek przeciwwydzielniczy, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wlew ciągły, wrzód żołądka, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole SUN 40 mg
Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), działa poprzez selektywne hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg i 40 mg, pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W badaniach klinicznych wykazano, że 40 mg esomeprazolu doustnie prowadzi do wygojenia refluksowego zapalenia przełyku u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach terapii. W leczeniu krwawienia z wrzodu żołądka, dożylne podanie 80 mg esomeprazolu przez 30 minut, a następnie ciągły wlew 8 mg/godzinę przez 72 godziny, zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia w ciągu 3 dni z 10,3% do 5,9% w porównaniu z placebo.
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, esomeprazol, gastryna, GERD, guz neuroendokrynny, H⁺/K⁺-ATP-aza, hiperplazja komórki ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny, lek przeciwwydzielniczy, omeprazol, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nexium 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (IPP), skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego poprzez nieodwracalne blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Podawany doustnie w dawkach 20 mg i 40 mg utrzymuje pH żołądka powyżej 4 odpowiednio przez 13 i 17 godzin na dobę, a dożylnie w dawce 80 mg (wlew 30-minutowy) z kontynuacją 8 mg/godz. przez 23,5 godziny – przez 21 godzin. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku 40 mg doustnie pozwala na wygojenie zmian zapalnych u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach terapii. W profilaktyce nawrotowego krwawienia z wrzodu żołądka, po endoskopowym opanowaniu krwawienia, zastosowanie dożylnego ezomeprazolu (80 mg wlew 30-minutowy, następnie 8 mg/godz. przez 72 godziny) zmniejsza częstość ponownego krwawienia do 5,9% w ciągu 3 dni i 7,7% po 30 dniach, w porównaniu do odpowiednio 10,3% i 13,6% w grupie placebo.
chromogranina A, Clostridium difficile, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, krwawienie z wrzodu żołądka, kwaśność soku żołądkowego, pH wewnątrzżołądkowe, pompa protonowa, refluksowa choroba przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowy nieżyt żołądka