ekstrakcja zęba zatrzymanego

Ekstrakcja zęba zatrzymanego to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba, który nie wyrznął się prawidłowo do jamy ustnej lub pozostał całkowicie w kości. Najczęściej dotyczy to trzecich zębów trzonowych (tzw. zębów mądrości), ale może również obejmować kły lub inne zęby. Zatrzymanie zęba może wynikać z braku miejsca w łuku zębowym, nieprawidłowego położenia zawiązka, obecności przeszkód (np. torbieli, guzów) lub zaburzeń rozwojowych.

Procedura ekstrakcji zęba zatrzymanego wymaga najczęściej nacięcia dziąsła, odwarstwienia płata śluzówkowo-okostnowego, usunięcia kości pokrywającej ząb, a następnie ewentualnego podziału zęba na fragmenty (separacji) i jego usunięcia. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, choć w złożonych przypadkach może być stosowane znieczulenie ogólne. Po usunięciu zęba ranę zaopatruje się szwami, które usuwa się po 7-14 dniach.

Wskazania do ekstrakcji zębów zatrzymanych obejmują: nawracające stany zapalne (pericoronitis), próchnicę zębów sąsiednich, torbiele zębopochodne, ból, resorpcję korzeni zębów sąsiednich, zaburzenia zgryzu oraz przygotowanie do leczenia ortodontycznego. Powikłania po zabiegu mogą obejmować: obrzęk, krwawienie, szczękościsk, uszkodzenie nerwów (n. zębodołowego dolnego lub n. językowego), zapalenie zębodołu (suchy zębodół) oraz przejściowe lub trwałe parestezje.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl