dopaminy chlorowodorek
Dopaminy chlorowodorek to postać farmaceutyczna dopaminy, neuroprzekaźnika i hormonu z grupy katecholamin. W medycynie stosowana jest jako lek inotropowy dodatni, zwiększający siłę skurczu mięśnia sercowego oraz lek wazopresyjny, powodujący obkurczenie naczyń krwionośnych.
Dopaminy chlorowodorek podawany jest wyłącznie drogą dożylną w postaci wlewu kroplowego. Znajduje zastosowanie w stanach wstrząsowych (kardiogennym, septycznym), w ciężkiej niewydolności serca oraz w przypadkach ostrej hipotensji. Efekt działania leku zależy od zastosowanej dawki – w niskich dawkach (1-3 µg/kg/min) działa głównie na receptory dopaminergiczne D1, powodując rozszerzenie naczyń nerkowych i trzewnych, w średnich dawkach (3-10 µg/kg/min) stymuluje receptory β1-adrenergiczne, zwiększając kurczliwość mięśnia sercowego, a w wysokich dawkach (>10 µg/kg/min) dominuje działanie na receptory α-adrenergiczne, prowadząc do obkurczenia naczyń obwodowych.
Stosowanie dopaminy chlorowodorku wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: tachykardia, zaburzenia rytmu serca, ból głowy, nudności oraz miejscowe zmiany martwicze w przypadku wynaczynienia leku. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym oraz w przypadku nieleczonej tachyarytmii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Dopaminum Hydrochloricum WZF jest dostępny jako roztwór do infuzji w dwóch stężeniach: 1% (10 mg/ml dopaminy chlorowodorku) oraz 4% (40 mg/ml dopaminy chlorowodorku). Substancje pomocnicze obejmują sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w 1% i 10 mg/ml w 4%) oraz disodu edetynian i wodę do wstrzykiwań. Preparat jest bezbarwny lub lekko żółty, przechowywany w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, w temperaturze poniżej 25°C, bez zamrażania. Przed podaniem lek wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, w opakowaniach szklanych, LDPE lub PP. Roztwór do wlewu przygotowuje się przez zmieszanie 100-800 mg dopaminy z rozcieńczalnikiem do objętości 250 ml, co daje stężenie 400-3200 µg/ml dopaminy chlorowodorku. Procedury rozcieńczania muszą być aseptyczne i walidowane.
aktywność farmakologiczna, aspekt mikrobiologiczny, disodu edetynian, dopaminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór NaCl, sodu pirosiarczyn, sól fizjologiczna, środowisko zasadowe, substancja pomocnicza, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dopaminum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Dopaminum Hydrochloricum WZF jest dostępny jako roztwór do infuzji w stężeniach 1% (10 mg dopaminy chlorowodorku/ml) oraz 4% (40 mg/ml). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w roztworze 1% i 10 mg/ml w roztworze 4%), disodu edetynian oraz sód (odpowiednio 0,63 mg/ml i 2,45 mg/ml), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z ograniczoną podażą sodu. Produkt wymaga rozcieńczenia przed podaniem, stosując 5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór NaCl, w objętości końcowej 250 ml, co daje stężenie dopaminy od 400 do 3200 µg/ml. Rozcieńczanie musi odbywać się w kontrolowanych, aseptycznych warunkach, a preparat nie powinien być mieszany z roztworami o odczynie zasadowym, np. wodorowęglanem sodu, ze względu na utratę aktywności farmakologicznej dopaminy.
aktywność farmakologiczna, bezpieczeństwo mikrobiologiczne, disodu edetynian, dopaminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, odczyn zasadowy, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór NaCl, schorzenie, sodu pirosiarczyn, sól fizjologiczna, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Dopaminum hydrochloricum WZF, dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml) w postaci roztworu do infuzji, jest lekiem stosowanym wyłącznie w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, najczęściej na oddziałach intensywnej terapii i ratunkowych. Ze względu na tryb podawania dożylny oraz krytyczny stan pacjentów, kwestia wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn nie ma praktycznego zastosowania. Dopamina, jako lek o działaniu presyjnym i inotropowym dodatnim, nie powoduje długotrwałych efektów wpływających na zdolności psychomotoryczne po zakończeniu terapii, co jest związane z jej krótkim okresem półtrwania w organizmie.