niedrożność ujścia żołądkowego
Niedrożność ujścia żołądkowego (pyloric stenosis) to zwężenie lub całkowita blokada kanału łączącego żołądek z dwunastnicą, uniemożliwiające prawidłowe przechodzenie treści pokarmowej do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Może występować jako wada wrodzona (szczególnie u niemowląt) lub nabyta wskutek procesów chorobowych u dorosłych.
U niemowląt najczęstszą przyczyną jest przerost mięśniówki odźwiernika (pyloric stenosis), typowo objawiający się wymiotami chlustającymi po posiłku, często z widoczną falą perystaltyczną przemieszczającą się od lewej do prawej strony nadbrzusza. U dorosłych niedrożność może wynikać z chorób wrzodowych, nowotworów złośliwych żołądka, stanów zapalnych lub być powikłaniem po zabiegach chirurgicznych.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG, endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz badania radiologiczne z kontrastem. Leczenie zależy od przyczyny – u niemowląt standardowo wykonuje się zabieg pyloromiotomii (nacięcie przerośniętej warstwy mięśniowej odźwiernika), natomiast u dorosłych postępowanie zależy od etiologii i może obejmować leczenie endoskopowe, farmakologiczne lub zabieg chirurgiczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Gastropareza – Objawy
Gastropareza to przewlekłe zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, charakteryzujące się opóźnionym opróżnianiem żołądka bez mechanicznej przeszkody, wynikające z uszkodzenia nerwów lub mięśni żołądka. Objawy obejmują nudności (ponad 95% pacjentów), wymioty niestrawionym pokarmem, wczesną sytość, poposiłkową pełność, ból brzucha (około 90% pacjentów), wzdęcia oraz nadmierne odbijanie. Diagnostyka opiera się na badaniu scyntygraficznym opróżniania żołądka, gdzie prawidłowo po 4 godzinach powinno opuścić żołądek 90% posiłku; wartości poniżej tego wskazują na gastroparezę. Nasilenie objawów nie koreluje ściśle ze stopniem opóźnienia opróżniania, co podkreśla złożoność patofizjologii choroby. Gastropareza może prowadzić do powikłań takich jak niedożywienie (średnie spożycie kalorii około 1168 kcal/dzień), odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie przełyku, rozwój bezoarów (około 6% pacjentów) oraz zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO).
badanie opróżniania żołądka, badanie scyntygraficzne, bezoar, ból brzucha, ból piekący, dyspepsja czynnościowa, gastropareza idiopatyczna, gastropareza pooperacyjna, kontrola glikemii, motoryka przewodu pokarmowego, motoryka żołądka, nerw błędny, neuropatia autonomiczna, niedociśnienie ortostatyczne, niedożywienie, niedrożność ujścia żołądkowego, nudności i wymioty, odwodnienie, opóźnione opróżnianie żołądka, opróżnianie żołądkowe, przerost bakteryjny jelita cienkiego, refluks żołądkowo-przełykowy, SIBO, uszkodzenie nerwów, utrata masy ciała, wczesna sytość, wzdęcia brzucha, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie przełyku, zespół cyklicznych wymiotów