ostre zapalenie kamicze pęcherzyka żółciowego

Ostre zapalenie kamicze pęcherzyka żółciowego (łac. cholecystitis acuta calculosa) to stan zapalny ściany pęcherzyka żółciowego spowodowany zablokowaniem odpływu żółci przez kamień żółciowy uwięziony w przewodzie pęcherzykowym lub szyi pęcherzyka. Jest to najczęstsza przyczyna ostrego zapalenia pęcherzyka, odpowiadająca za około 90-95% przypadków.

Mechanizm patofizjologiczny polega na zwiększeniu ciśnienia wewnątrz pęcherzyka żółciowego, co prowadzi do niedokrwienia ściany, aktywacji mediatorów zapalnych oraz kolonizacji bakteryjnej. W obrazie klinicznym dominuje ból w prawym podżebrzu, często promieniujący do prawej łopatki, któremu towarzyszą nudności, wymioty, gorączka oraz dodatni objaw Murphy’ego (bolesność przy wdechu podczas palpacji prawego podżebrza).

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższona leukocytoza, CRP, niekiedy parametry cholestatyczne) oraz obrazowe. Metodą z wyboru jest USG jamy brzusznej, które uwidacznia kamienie, pogrubienie ściany pęcherzyka (>4mm), obecność płynu wokół pęcherzyka oraz dodatni objaw Murphy’ego ultrasonograficzny. W przypadkach wątpliwych pomocna jest tomografia komputerowa lub cholangio-MR.

Leczenie ostrego zapalenia kamiczego pęcherzyka żółciowego obejmuje antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania, nawodnienie, leczenie przeciwbólowe oraz cholecystektomię. Obecnie preferowana jest wczesna cholecystektomia laparoskopowa (w ciągu 24-72 godzin od wystąpienia objawów), która wiąże się z krótszym pobytem w szpitalu i mniejszą liczbą powikłań w porównaniu z opóźnioną interwencją chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl