zanik pochwy
Zanik pochwy (atrofia pochwy) to stan charakteryzujący się ścieńczeniem, wysuszeniem i utratą elastyczności tkanek wyścielających ściany pochwy. Proces ten najczęściej związany jest ze zmniejszeniem poziomu estrogenów w organizmie kobiety, co występuje typowo w okresie menopauzy, po porodzie podczas laktacji, po usunięciu jajników lub w trakcie leczenia niektórymi lekami.
Objawy zaniku pochwy obejmują suchość, pieczenie i świąd pochwy, dyskomfort i ból podczas stosunków płciowych (dyspareunia), zwiększoną podatność na infekcje dróg moczowych oraz podrażnienia. U niektórych pacjentek może wystąpić również krwawienie po stosunku, spowodowane mikrourazami delikatnej, atroficznej błony śluzowej.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniu ginekologicznym, podczas którego stwierdza się bladość, ścieńczenie i suchość błony śluzowej pochwy, a także zmniejszenie jej elastyczności. W niektórych przypadkach wskazane może być wykonanie badania pH pochwy, które w przypadku zaniku jest podwyższone (>5,0).
Leczenie zaniku pochwy obejmuje przede wszystkim miejscową lub ogólnoustrojową terapię estrogenową, stosowanie nawilżających i regenerujących preparatów dopochwowych oraz lubrykanty podczas aktywności seksualnej. W przypadkach opornych na standardowe leczenie można rozważyć terapię laserem lub falami radiowymi, które stymulują produkcję kolagenu w tkankach pochwy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Obniżone libido – Zapobieganie i profilaktyka
Obniżone libido, dotykające około 20% mężczyzn i większą liczbę kobiet, jest złożonym problemem o podłożu zarówno fizjologicznym, jak i psychologicznym. Kluczowe czynniki wpływające na popęd seksualny obejmują styl życia (dieta, sen 7-9 godzin, umiarkowana aktywność fizyczna), unikanie nadmiernego spożycia alkoholu (limit do 3-4 jednostek dziennie u mężczyzn i 2-3 u kobiet), rzucenie palenia oraz redukcję stresu poprzez techniki relaksacyjne i medytację obniżającą poziom kortyzolu. Wpływ na libido mają także choroby przewlekłe (cukrzyca, choroby serca, stwardnienie rozsiane), zaburzenia hormonalne (spadek testosteronu, estrogenów w menopauzie) oraz stosowane leki, zwłaszcza SSRI i niektóre leki na nadciśnienie. Diagnostyka powinna obejmować ocenę poziomu hormonów, badania krwi oraz analizę przyjmowanych leków i stylu życia. W przypadku kobiet istotne jest rozpoznanie zespołu genitourologicznego menopauzy (GSM), który może powodować ból podczas stosunku i obniżać libido.
antykoncepcja hormonalna, atroficzne zapalenie pochwy, bremelanotide, bupropion, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, ćwiczenie aerobowe, dysfunkcja seksualna, flibanserin, głębokie oddychanie, hormonalna terapia zastępcza, kontrola glikemii, kortyzol, lek przeciwdepresyjny, menopauza, nadciśnienie tętnicze, nefazodon, obniżone libido, poradnictwo psychoseksualne, przepływ krwi, przewlekły ból, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stwardnienie rozsiane, suchość pochwy, technika relaksacyjna, terapia poznawczo-behawioralna, trening siłowy, wysiłek fizyczny, zaburzenie równowagi hormonalnej, zanik pochwy, zdrowie seksualne, zespół genitourologiczny menopauzy - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie poprzymiotopauzalne – Epidemiologia
Krwawienie poprzymiotopauzalne (PMB) dotyczy około 10% kobiet po menopauzie i jest głównym powodem konsultacji ginekologicznych w tej grupie. Częstość PMB maleje z czasem od menopauzy – wynosi około 40% w pierwszym roku i spada do 4% po 3 latach. Ryzyko raka endometrium u kobiet z PMB waha się globalnie od 5% do 13%, ze średnią około 9%. Rak endometrium jest najczęstszym nowotworem ginekologicznym w USA, a jego zachorowalność rośnie, głównie z powodu czynników ryzyka takich jak otyłość, wiek powyżej 60 lat, stosowanie nieopozycjonowanej terapii estrogenowej, cukrzyca typu 2 czy stosowanie tamoksyfenu. Diagnostyka PMB powinna być niezwłoczna i obejmować ultrasonografię przezpochwową (TVUS) – grubość endometrium ≤4 mm ma ponad 99% negatywną wartość predykcyjną dla raka, a biopsję endometrium zaleca się przy grubości >4 mm lub nieadekwatnej wizualizacji. Biopsja ma 90% czułość w wykrywaniu raka i 82% dla atypowego rozrostu, a histeroskopia jest wskazana w przypadku niejednoznacznych wyników lub nawracających krwawień.
biopsja endometrium, cukrzyca typu 2, echo endometrium, hiperplazja endometrium, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie pomenopauzalne, lek przeciwzakrzepowy, menopauza, mięśniak, mięśniak podśluzówkowy, otyłość, polip endometrium, polip szyjki macicy, rak endometrium, rak jajnika, rak szyjki macicy, rozrost endometrium, rozszerzenie i łyżeczkowanie, ultrasonografia przezpochwowa, zanik pochwy, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ovestin 0,5 mg
Ovestin w postaci globulek dopochwowych zawiera 0,5 mg estriolu i jest wskazany do leczenia objawów atrofii pochwy u kobiet w okresie pomenopauzalnym, wynikających z niedoboru estrogenów. Terapia miejscowa estriolem skutecznie łagodzi subiektywne dolegliwości takie jak suchość, świąd, pieczenie, dyspareunia oraz zwiększoną podatność na infekcje pochwy i dróg moczowych, poprzez poprawę stanu nabłonka pochwy, elastyczności i ukrwienia tkanek. Lek znajduje zastosowanie również w przygotowaniu przed- i pooperacyjnym do zabiegów pochwowych, wspomagając gojenie i optymalizując warunki anatomiczne do interwencji chirurgicznej.
diagnostyka onkologiczna, drogi moczowe, dyspareunia, estriol, globulka, infekcja pochwy, leczenie pooperacyjne, menopauza, nabłonek szyjki macicy, niedobór estrogenów, okres pomenopauzalny, podanie dopochwowe, świąd pochwy, szyjka macicy, terapia hormonalna, ukrwienie tkanki, wymaz cytologiczny, zabieg pochwowy, zanik pochwy, zanikowe zmiany pochwy