zespół osmotycznej demielinizacji

Zespół osmotycznej demielinizacji (ODS, Osmotic Demyelination Syndrome) to rzadkie, poważne zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się demielinizacją włókien nerwowych w obszarze mostu w pniu mózgu (mielinoliza środkowa mostu) oraz w innych obszarach mózgu. Najczęściej rozwija się jako powikłanie zbyt szybkiej korekcji przewlekłej hiponatremii (stężenie sodu w surowicy <135 mmol/l).

Patofizjologia zespołu wiąże się z nagłymi zmianami osmolalności osocza, prowadzącymi do zaburzeń regulacji objętości komórek glejowych, co skutkuje uszkodzeniem osłonek mielinowych. Szczególnie narażeni są pacjenci z przewlekłym alkoholizmem, niedożywieniem, zaburzeniami elektrolitowymi, po przeszczepach narządów oraz z chorobami wątroby.

Objawy kliniczne ODS mogą pojawić się 2-6 dni po zbyt szybkiej korekcji hiponatremii i obejmują: zaburzenia świadomości, dyzartrię, dysfagię, niedowłady lub porażenia kończyn, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów, a w ciężkich przypadkach – zespół zamknięcia. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu MRI, które wykazuje charakterystyczne zmiany demielinizacyjne, zwłaszcza w moście.

Leczenie ODS jest głównie objawowe i podtrzymujące. Najistotniejsza jest profilaktyka poprzez przestrzeganie wytycznych dotyczących bezpiecznej korekcji hiponatremii (nie szybciej niż 8-10 mmol/l/dobę). Rokowanie jest zróżnicowane – od pełnego powrotu do zdrowia po ciężką niepełnosprawność lub zgon, zależnie od rozległości uszkodzeń neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl