Haemophilus influenzae typ b

Haemophilus influenzae typ b (Hib) to bakteria otoczkowa, będąca jednym z najważniejszych patogenów układu oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego u dzieci. Przed wprowadzeniem powszechnych szczepień, Hib był główną przyczyną zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia nagłośni, sepsy, zapalenia płuc i zapalenia stawów u dzieci poniżej 5. roku życia.

Bakteria ta posiada otoczkę polisacharydową, która jest głównym czynnikiem wirulencji i umożliwia jej unikanie fagocytozy przez komórki układu odpornościowego gospodarza. Zakażenie szerzy się drogą kropelkową, a nosicielstwo ma miejsce w nosogardzieli. Szczególnie narażone na inwazyjną chorobę Hib są dzieci między 6. miesiącem a 2. rokiem życia ze względu na brak przeciwciał ochronnych.

Szczepienia przeciwko Hib, wprowadzone do programów szczepień ochronnych w wielu krajach (w Polsce od 2007 roku jako szczepienie obowiązkowe), spowodowały dramatyczny spadek zachorowań na inwazyjną chorobę wywołaną przez ten patogen. Szczepionka zawiera oczyszczony polisacharyd otoczkowy (PRP) sprzężony z białkiem nośnikowym, co zwiększa immunogenność u niemowląt.

Leczenie zakażeń wywołanych przez Haemophilus influenzae typ b opiera się na antybiotykoterapii, przy czym należy uwzględnić narastającą oporność tych bakterii na ampicylinę związaną z produkcją β-laktamaz. W ciężkich zakażeniach inwazyjnych stosuje się cefalosporyny III generacji, często w połączeniu z innymi antybiotykami.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl