dermatoza kontaktowa

Dermatoza kontaktowa to grupa chorób skóry wywołanych przez kontakt z czynnikami zewnętrznymi. Najczęściej występuje w dwóch postaciach: kontaktowego zapalenia skóry z podrażnienia (ICD) oraz alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACD). Różnią się one mechanizmem powstawania – pierwsze jest reakcją nieswoistą wywołaną przez bezpośrednie działanie czynnika drażniącego, drugie to reakcja immunologiczna typu opóźnionego.

Objawy dermatozy kontaktowej obejmują zaczerwienienie, obrzęk, pęcherze, złuszczanie naskórka oraz świąd i pieczenie skóry. Zmiany skórne pojawiają się w miejscu kontaktu z czynnikiem wywołującym, choć w przypadku ACD mogą rozprzestrzeniać się poza pierwotne miejsce ekspozycji. Najczęstszymi alergenami kontaktowymi są metale (szczególnie nikiel), konserwanty, substancje zapachowe, lateks oraz składniki kosmetyków.

Diagnostyka dermatozy kontaktowej opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach płatkowych, które są złotym standardem w identyfikacji alergenów kontaktowych. Leczenie polega przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego, stosowaniu miejscowych glikokortykosteroidów, emolientów oraz leków przeciwhistaminowych w celu złagodzenia świądu. W ciężkich przypadkach może być konieczne włączenie ogólnoustrojowej terapii immunosupresyjnej.

Dermatoza kontaktowa stanowi istotny problem zdrowotny, szczególnie w kontekście chorób zawodowych. Dotyczy około 20% populacji ogólnej, a w niektórych grupach zawodowych (fryzjerzy, pracownicy służby zdrowia, pracownicy przemysłu) częstość występowania może sięgać nawet 30-40%. Profilaktyka polega na unikaniu kontaktu z potencjalnymi alergenami oraz stosowaniu środków ochrony osobistej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl