ciężka depresja oddechowa

Ciężka depresja oddechowa to stan kliniczny charakteryzujący się znaczącym zahamowaniem czynności oddechowej, objawiający się zmniejszeniem częstości oddechów (poniżej 8 oddechów/min) oraz spadkiem ich objętości. Jest to poważne zaburzenie, które może prowadzić do hipoksemii, hiperkapnii, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania oddechu i zgonu.

Najczęstszymi przyczynami ciężkiej depresji oddechowej są przedawkowanie opioidów i innych leków depresyjnych OUN (benzodiazepiny, barbiturany, leki znieczulenia ogólnego), choroby neurologiczne, uszkodzenia pnia mózgu oraz zatrucia. Do grupy ryzyka należą pacjenci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi oraz osoby starsze.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma szybka ocena parametrów życiowych, gazometria krwi tętniczej, kapnografia oraz badania obrazowe. Leczenie obejmuje przede wszystkim zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię, wspomaganie oddechu lub wentylację mechaniczną. W przypadku depresji wywołanej opioidami stosuje się antagonistę receptorów opioidowych – nalokson. Monitorowanie pacjenta z ciężką depresją oddechową powinno być prowadzone w warunkach intensywnej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl