zniekształcenie kostne

Zniekształcenie kostne to patologiczna zmiana w strukturze anatomicznej kości, która prowadzi do nieprawidłowości w jej kształcie, długości lub orientacji przestrzennej. Może występować jako wada wrodzona lub jako skutek procesów chorobowych, urazów lub zaburzeń metabolicznych.

W etiologii zniekształceń kostnych wyróżnia się czynniki genetyczne (jak w przypadku achondroplazji czy choroby Pageta), metaboliczne (osteomalacja, osteoporoza), pourazowe (nieprawidłowo zrośnięte złamania), zapalne (artretyzm, osteomielitis) oraz degeneracyjne. Zniekształcenia mogą także wynikać z zaburzeń wzrostu kości u dzieci czy nieprawidłowego obciążenia układu kostno-stawowego.

Diagnostyka zniekształceń kostnych opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim radiografii konwencjonalnej, tomografii komputerowej oraz rezonansie magnetycznym. W wybranych przypadkach konieczne może być wykonanie badań laboratoryjnych, densytometrii kostnej lub biopsji kości dla określenia przyczyny zniekształcenia.

Leczenie zniekształceń kostnych zależy od etiologii, stopnia zaawansowania oraz wieku pacjenta. Obejmuje metody zachowawcze (fizykoterapia, zaopatrzenie ortopedyczne) oraz chirurgiczne (osteotomie korekcyjne, stabilizacja zewnętrzna i wewnętrzna, endoprotezoplastyka). W przypadku zniekształceń o podłożu metabolicznym kluczowe jest leczenie choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl