farmakokinetyka pirfenidonu
Farmakokinetyka pirfenidonu dotyczy procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku przeciwzwłóknieniowego, stosowanego głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Pirfenidon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-4 godzin. Spożywanie leku z pokarmem zmniejsza szczytowe stężenie w osoczu o około 50%, ale jednocześnie zwiększa tolerancję leku przez zmniejszenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
Lek wiąże się z białkami osocza w około 50-58%, głównie z albuminami. Objętość dystrybucji pirfenidonu wynosi około 60-70 l, co wskazuje na umiarkowane przenikanie do tkanek. Pirfenidon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2 (około 70-80%), a w mniejszym stopniu przez CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP2E1. Głównym metabolitem jest 5-karboksypirfenidon, który nie wykazuje aktywności farmakologicznej.
Okres półtrwania pirfenidonu wynosi około 2,5-3 godzin. Lek jest wydalany głównie przez nerki (około 80% dawki), przede wszystkim w postaci metabolitu 5-karboksypirfenidonu. Mniej niż 1% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. U pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby obserwuje się zwiększenie ekspozycji na lek, co wymaga dostosowania dawkowania. Inhibitory CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na pirfenidon, co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pirfenidon Zentiva 801 mg
Pirfenidon Zentiva jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP1A2 (70–80%), z udziałem innych izoenzymów CYP (2C9, 2C19, 2D6, 2E1). Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują czterokrotny wzrost ekspozycji na pirfenidon i stanowią przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. W przypadku konieczności kojarzenia z silnymi selektywnymi inhibitorami CYP1A2 (np. enoksacyna) zaleca się redukcję dawki pirfenidonu do 801 mg/dobę (267 mg 3× dziennie) oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowany inhibitor CYP1A2, cyprofloksacyna w dawce 750 mg 2× dziennie, zwiększa ekspozycję o 81%, co wymaga zmniejszenia dawki pirfenidonu do 1602 mg/dobę (534 mg 3× dziennie). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów wielu izoenzymów CYP, np. amiodaronu z flukonazolem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia pirfenidonu.
amiodaron, chloramfenikol, CYP1A2, cyprofloksacyna, cytochrom P450, działanie niepożądane, enoksacyna, farmakokinetyka pirfenidonu, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja z alkoholem, izoenzymy CYP, omeprazol, palenie tytoniu, paroksetyna, pirfenidon, propafenon, ryfampicyna, silny induktor, sok grejpfrutowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pirfenidone Sandoz 801 mg
Pirfenidon charakteryzuje się zmienną farmakokinetyką zależną od podania z pokarmem, co obniża maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) o około 40%, przy jednoczesnym zachowaniu około 80-85% całkowitej ekspozycji (AUC) u osób starszych (50-66 lat). Lek wiąże się z białkami osocza (50-58%) i wykazuje pozorną objętość dystrybucji około 70 litrów. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP1A2 (70-80%), a głównym metabolitem jest 5-karboksy-pirfenidon, który wykazuje aktywność farmakologiczną w stężeniach przekraczających maksymalne stężenia u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc. Klirens pirfenidonu jest umiarkowany, z okresem półtrwania około 2,4 godziny, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki (80% dawki w moczu), głównie w postaci metabolitu (ponad 95%). Podawanie leku podczas posiłku zmniejsza częstość działań niepożądanych, takich jak nudności i zawroty głowy, co jest rekomendowane klinicznie.
5-karboksy-pirfenidon, albuminy, AUC, Cmax, CYP1A2, cytochrom P450, dializoterapia, dostępność biologiczna, farmakokinetyka pirfenidonu, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor CYP1A2, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens leku, krańcowa niewydolność wątroby, nudności, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, pole pod krzywą AUC, upośledzenie funkcji nerek, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy