swoista immunoglobulina E
Swoista immunoglobulina E (sIgE) to przeciwciało należące do klasy IgE, które jest ukierunkowane na określony alergen. W przeciwieństwie do całkowitego IgE, które oznacza ogólny poziom tych przeciwciał w surowicy, swoiste IgE identyfikuje konkretne alergeny wywołujące reakcję immunologiczną u pacjenta.
Oznaczanie poziomu swoistych IgE jest podstawowym badaniem w diagnostyce alergii IgE-zależnej. Przeciwciała te wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów, a ponowny kontakt z alergenem prowadzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych odpowiedzialnych za objawy alergii.
Badanie poziomu swoistej immunoglobuliny E wykonuje się metodami immunoenzymatycznymi (np. ELISA) lub technikami immunofluorescencyjnymi. Wyniki przedstawiane są zazwyczaj w klasach (od 0 do 6) lub jednostkach kU/L. Interpretacja wyników musi być zawsze skorelowana z objawami klinicznymi, gdyż samo wykrycie sIgE nie jest równoznaczne z rozpoznaniem choroby alergicznej.
Oznaczanie swoistych IgE znajduje zastosowanie w diagnostyce alergii pokarmowych, wziewnych, kontaktowych oraz w monitorowaniu skuteczności immunoterapii swoistej. Badanie to jest szczególnie wartościowe u pacjentów, u których wykonanie testów skórnych jest przeciwwskazane lub niemożliwe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Wskazania do stosowania
Immunoterapia alergenowa z zastosowaniem standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego ACARIZAX (12 SQ-HDM) jest wskazana u pacjentów dorosłych (18-65 lat) oraz młodzieży (12-17 lat) z potwierdzoną alergią na Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae. Kwalifikacja do leczenia opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym oraz dodatnich wynikach punktowych testów skórnych i/lub oznaczenia swoistych immunoglobulin E (sIgE). Wskazania obejmują umiarkowany do ciężkiego alergicznego nieżytu nosa utrzymującego się pomimo standardowej terapii objawowej oraz astmę oskrzelową o podłożu alergicznym, niekontrolowaną wziewnymi kortykosteroidami, z towarzyszącym nieżytem nosa. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kliniczna, w tym potwierdzenie związku przyczynowego, ocena nasilenia objawów oraz stopnia kontroli astmy, z wykluczeniem ciężkiej, niekontrolowanej astmy ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby.
alergia na roztocza, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, immunoterapia alergenowa, leczenie przyczynowe, liofilizat podjęzykowy, punktowy test skórny, SQ-HDM, standaryzowany wyciąg alergenowy, swoista immunoglobulina E, uczulenie na roztocza, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, wziewny kortykosteroid - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Epidemiologia
Alergia na mleko krowie (CMA) jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u niemowląt i małych dzieci, z częstością występowania w populacji dzieci do 4 roku życia szacowaną na około 0,5-3,5%, w zależności od regionu i metody diagnostycznej (np. próba prowokacji, testy IgE). CMA może mieć charakter IgE-zależny (około 60% przypadków), nie-IgE-zależny lub mieszany. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i czasowe, z tendencją wzrostową częstości występowania, szczególnie w krajach rozwijających się i rozwiniętych. Naturalna historia choroby jest korzystna – około 75% dzieci wyrasta z alergii do 3-5 roku życia, choć u podgrupy pacjentów z wysokim poziomem specyficznych IgE przeciwko mleku krowiemu i współistniejącą astmą alergia może się utrzymywać dłużej. Diagnostyka opiera się na zgodnej historii klinicznej, testach skórnych, oznaczeniu specyficznej IgE oraz potwierdzeniu testem prowokacji (DBPCFC), co jest kluczowe ze względu na wysoką częstość fałszywie dodatnich wyników i naddiagnozowania.
alergia IgE-zależna, alergia na białka mleka krowiego, alergia na białko mleka krowiego, alergia na mleko krowie, alergia nie-IgE-zależna, alergiczny nieżyt nosa, atopia, choroba atopowa, doustna próba prowokacji, egzema, fenotyp choroby, nawracające zapalenie ucha środkowego, próba prowokacji, reakcja anafilaktyczna, swoista immunoglobulina E, synbiotyk, test skórny - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Epidemiologia
Alergia na orzeszki ziemne stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań w alergologii pokarmowej, z rosnącą częstością występowania, szczególnie w krajach zachodnich, gdzie dotyka około 1,42% populacji, a w USA nawet do 3% dorosłych i 12% dzieci. Epidemiologia wskazuje na znaczne zróżnicowanie geograficzne, demograficzne i społeczno-ekonomiczne, z wyższą częstością wśród dzieci, mężczyzn w wieku dziecięcym, Afroamerykanów i osób z niższym dochodem. Wzrost zachorowań jest powiązany z ekspozycją przez skórę, atopowym zapaleniem skóry w niemowlęctwie oraz potencjalnie zanieczyszczeniem powietrza. Alergia ta jest główną przyczyną anafilaksji pokarmowej, z roczną śmiertelnością 1,8 na milion osobolat, a także znacznym obciążeniem psychospołecznym i ekonomicznym dla pacjentów i systemów opieki zdrowotnej.
adrenalina, alergen, alergen krzyżowo reagujący, alergia na orzechy drzewne, alergia na orzeszki ziemne, alergia pokarmowa, anafilaksja, astma, atopowe zapalenie skóry, ciężka reakcja alergiczna, ciśnienie krwi, doustna próba prowokacyjna, dupilumab, farmakoterapia, immunoglobulina E, lek biologiczny, mepolizumab, objaw, obrzęk, omalizumab, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, swoista immunoglobulina E, terapia biologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zanieczyszczenie powietrza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acarizax 12 SQ-HDM
ACARIZAX to immunoterapia alergenowa w postaci liofilizatu podjęzykowego zawierającego standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 12 SQ-HDM. Lek jest wskazany u dorosłych (18-65 lat) z umiarkowanym do ciężkiego alergicznym nieżytem nosa lub astmą oskrzelową wywołaną uczuleniem na roztocza, która nie jest dobrze kontrolowana wziewnymi kortykosteroidami, oraz u młodzieży (12-17 lat) z umiarkowanym do ciężkiego alergicznym nieżytem nosa. Kwalifikacja do terapii wymaga potwierdzenia alergii za pomocą punktowych testów skórnych i/lub oznaczenia swoistych immunoglobulin E (sIgE) oraz nieskuteczności standardowego leczenia objawowego.
alergia na roztocza, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, główny alergen, immunoterapia alergenowa, liofilizat podjęzykowy, punktowy test skórny, roztocze kurzu domowego, SQ-HDM, swoista immunoglobulina E, test alergiczny, uczulenie na roztocza, wyciąg alergenowy, wziewny kortykosteroid - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na jajka – Epidemiologia
Alergia na jajka jest drugim najczęstszym alergenem pokarmowym u niemowląt i małych dzieci, z częstością występowania potwierdzoną próbą prowokacji pokarmowej wynoszącą średnio 1,23% u dzieci poniżej 2 roku życia, choć wartości te różnią się geograficznie (np. 0,07% w Grecji, 2,18% w Wielkiej Brytanii, 8,9% w Australii u dzieci 12-miesięcznych). W USA alergia na jajka dotyczy około 2,7 miliona osób, a w populacji powyżej 6 lat częstość uczulenia wynosi 3,4%. Występuje znaczna rozbieżność między samodzielnie zgłaszaną alergią (10-15%) a potwierdzoną obiektywnymi metodami (1-3%). Uczulenie na jajka (IgE specyficzne) jest częstsze niż klinicznie objawowa alergia, a czynniki ryzyka obejmują atopowe zapalenie skóry, wczesne stosowanie antybiotyków i nieżyt nosa. Wzrost częstości alergii pokarmowych, w tym na jajka, obserwuje się globalnie, co potwierdzają dane epidemiologiczne i wzrost hospitalizacji z powodu anafilaksji wywołanej pokarmami.
alergia na jajka, alergia na mleko krowie, alergia pokarmowa, anafilaksja, anafilaksja wywołana pokarmem, atopowe zapalenie skóry, choroba alergiczna, katar sienny, nieżyt nosa, obciążenie psychospołeczne, owalbumina, próba prowokacji, próba prowokacji pokarmowej, reakcja anafilaktyczna, swoista immunoglobulina E, swoiste przeciwciało IgE, szczepionka przeciw grypie, szpik kostny, test skórny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itulazax 12 SQ-Bet
ITULAZAX to liofilizat podjęzykowy zawierający 12 SQ-Bet, stosowany w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i/lub zapalenia spojówek wywołanych przez alergeny homologiczne brzozy (Betula verrucosa). Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z potwierdzoną alergią na podstawie wywiadu klinicznego oraz dodatnich wyników punktowych testów skórnych (prick tests) lub podwyższonego poziomu swoistych IgE w surowicy. Leczenie ITULAZAX powinno być inicjowane przez doświadczonych alergologów, z pierwszą dawką podawaną pod nadzorem lekarskim i monitorowaniem pacjenta przez co najmniej 30 minut ze względu na ryzyko reakcji alergicznych.