splot trzewny
Splot trzewny (Plexus coeliacus), znany również jako splot słoneczny, jest największym autonomicznym splotem nerwowym w jamie brzusznej. Zlokalizowany jest na wysokości Th12-L2, w przestrzeni zaotrzewnowej, u podstawy tętnicy trzewnej, otaczając aortę brzuszną.
Anatomicznie splot trzewny składa się z dwóch zwojów trzewnych (ganglia coeliaca) połączonych ze sobą poprzecznymi włóknami nerwowymi. Otrzymuje włókna przedzwojowe współczulne z nerwów trzewnych większych, mniejszych i najniższych oraz włókna przywspółczulne z nerwu błędnego. Zawiera również komórki zwojowe układu współczulnego, które dają początek włóknom pozazwojowym.
Funkcjonalnie splot trzewny unerwia większość narządów jamy brzusznej, w tym: żołądek, wątrobę, trzustkę, śledzionę, nerki, nadnercza oraz jelito cienkie aż do zagięcia okrężnicy lewego. Odpowiada za regulację krążenia trzewnego, motoryki przewodu pokarmowego, wydzielania gruczołów oraz percepcji bólu trzewnego.
W praktyce klinicznej splot trzewny ma istotne znaczenie w kontekście blokady splotu trzewnego – procedury stosowanej w leczeniu bólu przewlekłego, zwłaszcza w zaawansowanym raku trzustki, przewlekłym zapaleniu trzustki czy innych przewlekłych zespołach bólowych górnej części jamy brzusznej. Blokada splotu trzewnego polega na podaniu środka znieczulającego i/lub neurolitycznego w okolicę splotu, co przerywa przewodzenie impulsów bólowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Objawy
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) to rzadkie schorzenie, w którym anatomicznie nisko osadzone więzadło łukowate środkowe uciska tętnicę trzewną, prowadząc do przewlekłego bólu w nadbrzuszu nasilającego się po posiłkach i wysiłku fizycznym. Objawy obejmują ból o charakterze ostrym, tępy lub piekący, promieniujący do pleców, nasilający się podczas wydechu i zmieniający się w zależności od pozycji ciała. Towarzyszą mu często objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty (u 56% pacjentów), wzdęcia, biegunka, zaparcia oraz gastropareza. Charakterystyczna jest niezamierzona utrata masy ciała przekraczająca 9-10 kg, wynikająca z sitofobii i ograniczenia spożycia pokarmów. U około 35% pacjentów można stwierdzić szmer nadbrzuszny, a u niektórych występują objawy dysfunkcji układu autonomicznego, takie jak zmęczenie, zawroty głowy, ortostatyczne spadki ciśnienia i zmiany tętna. Mediana czasu do diagnozy wynosi około 3 lat, a rozpoznanie jest często diagnozą wykluczającą, potwierdzaną badaniami obrazowymi wykazującymi ucisk lub zwężenie tętnicy trzewnej.
blokada splotu trzewnego, ból nadbrzusza, ból poposiłkowy, ganglionektomia, gastropareza, krążenie oboczne, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opóźnione opróżnianie żołądka, przewlekłe niedokrwienie jelit, sitofobia, spadek ciśnienia ortostatyczny, splot trzewny, tętnica trzewna, ucisk tętnicy trzewnej, więzadło łukowate środkowe, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół jelita drażliwego, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) jest schorzeniem wynikającym z wrodzonej anatomicznej wariacji, prowadzącej do ucisku tętnicy trzewnej oraz splotu trzewnego przez więzadło łukowate środkowe. W związku z tym nie istnieją metody pierwotnej profilaktyki zapobiegające rozwojowi MALS u osób predysponowanych. Leczenie zachowawcze obejmuje modyfikacje diety (spożywanie mniejszych, częstszych posiłków), utrzymanie prawidłowej masy ciała, a także fizjoterapię trwającą zwykle 2-4 tygodnie, która może przynieść poprawę u większości pacjentów poprzez zmniejszenie ucisku. Wczesna diagnostyka i wdrożenie terapii są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i poprawy jakości życia chorych.
ból brzucha, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, dekompresja więzadła łukowatego środkowego, fizjoterapia, interwencja chirurgiczna, laparoskopia, neuroliza, pierwotna profilaktyka, profilaktyka wtórna, progresja choroby, splot trzewny, technika minimalnie inwazyjna, tkanka limfatyczna, tkanka nerwowa, ucisk tętnicy trzewnej, uwolnienie więzadła łukowatego środkowego, więzadło łukowate środkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół więzadła łukowatego środkowego (mals) – Leczenie
Zespół więzadła łukowatego środkowego (MALS) wymaga leczenia chirurgicznego, które polega na dekompresji tętnicy trzewnej poprzez uwolnienie więzadła łukowatego środkowego i usunięcie otaczającej tkanki nerwowej oraz zwojowej. Dostępne są trzy główne metody: otwarte uwolnienie więzadła, laparoskopowe uwolnienie oraz metody endowaskularne stosowane jako terapia uzupełniająca. Operacja otwarta, z nacięciem nadbrzusza o długości około 2/3 odległości między mostkiem a pępkiem, umożliwia pełne uwolnienie tętnicy i kontrolę krwawienia, z hospitalizacją trwającą 3-5 dni i powrotem do aktywności w 4-6 tygodni. Laparoskopia, z kilkoma nacięciami około 1/2 cala, oferuje szybszy powrót do zdrowia (około 2 tygodnie) i wyższą skuteczność natychmiastowej ulgi (96% vs. 78% w operacji otwartej), jednak wymaga dużego doświadczenia operatora. Metody endowaskularne, takie jak angioplastyka balonowa i stentowanie, nie są zalecane jako monoterapia ze względu na ryzyko nawrotu ucisku, ale mogą być stosowane po chirurgicznym uwolnieniu w przypadku resztkowego zwężenia tętnicy.
blokada splotu trzewnego, dekompresja więzadła łukowatego środkowego, implantacja stentu, neuroliza, przezskórna angioplastyka balonowa, rewaskularyzacja tętnicy trzewnej, splot trzewny, techniki minimalnie inwazyjne, terapia poznawczo-behawioralna, tętnica trzewna, tkanka bliznowata, zapalenie trzustki, zespół jelita drażliwego, zespół więzadła łukowatego środkowego, znieczulenie ogólne, zwężenie tętnicy, zwężenie tętnicy trzewnej - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak pęcherzyka żółciowego, stanowiący niemal połowę nowotworów dróg żółciowych, charakteryzuje się wysoką złośliwością i częstym późnym rozpoznaniem, co pogarsza rokowanie. Choroba występuje częściej u kobiet powyżej 75 roku życia. Wczesne wykrycie umożliwia całkowite wyleczenie chirurgiczne, jednak większość pacjentów diagnozowana jest w zaawansowanym stadium, gdzie leczenie obejmuje chirurgię, chemioterapię (standardowo gemcytabina z cisplatyną, w drugiej linii FOLFOX) oraz radioterapię, a w przypadkach nieoperacyjnych – opiekę paliatywną. Kompleksowa ocena pielęgniarska powinna uwzględniać monitorowanie objawów takich jak ból w prawym górnym kwadrancie, żółtaczka, świąd skóry, objawy infekcji, stan odżywienia oraz parametry życiowe i laboratoryjne, a także wsparcie psychiczne pacjenta. Przedoperacyjna ocena obejmuje stan ogólny, odżywienie, choroby współistniejące i przygotowanie psychiczne do zabiegu.
badanie kliniczne, blokada splotu trzewnego, cholecystektomia, drenaż przezskórny, dysfunkcja wątroby, immunoterapia, kamień żółciowy, kwas folinowy, mielosupresja, neuropatia obwodowa, niedrożność dróg żółciowych, nowotwór dróg żółciowych, polip pęcherzyka żółciowego, prawy górny kwadrant brzucha, rak pęcherzyka żółciowego, resekcja wątroby, spirometria zachęcająca, splot trzewny, terapia celowana, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół medyczny, żółtaczka, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe zapalenie trzustki – Leczenie
Przewlekłe zapalenie trzustki (PZT) to nieodwracalna choroba charakteryzująca się postępującym stanem zapalnym i zwłóknieniem trzustki. Leczenie koncentruje się na łagodzeniu bólu, poprawie funkcji trzustki oraz zapobieganiu powikłaniom. Kluczowe są zmiany stylu życia, takie jak całkowita abstynencja alkoholowa oraz zaprzestanie palenia tytoniu, które spowalniają progresję choroby i zmniejszają częstość nawrotów. Dieta niskotłuszczowa (30-50 g tłuszczu/dzień), bogata w białko i węglowodany, oraz odpowiednie nawodnienie są istotne w terapii. Ból, będący dominującym objawem, leczony jest farmakologicznie zgodnie z drabiną analgetyczną WHO, obejmującą paracetamol, NLPZ, słabe i silne opioidy oraz leki adjuwantowe (pregabalina, gabapentyna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne). W przypadku opornego bólu stosuje się blokadę splotu trzewnego (skuteczność u ~50% pacjentów) oraz techniki neuromodulacji. Enzymatyczna terapia zastępcza (PERT) jest podstawą leczenia niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki (PEI), z dawkowaniem co najmniej 30 000 jednostek lipazy z głównymi posiłkami, co poprawia masę ciała, BMI i jakość życia. Suplementacja witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) oraz witaminy B12 jest wskazana w przypadku niedoborów.
blokada splotu trzewnego, ból neuropatyczny, cukrzyca typu 3c, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, enzymatyczna terapia zastępcza, leczenie przeciwzapalne, leki adjuwantowe, leki przeciwdepresyjne, litotrypsja zewnątrzustrojowa, neuromodulacja, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, NLPZ, pankreatektomia, pankreatoduodenektomia, pirfenidon, procedura Puestowa, procedura Whipple’a, przewlekłe zapalenie trzustki, splot trzewny, stan zapalny, stymulacja rdzenia kręgowego, terapia komórkami macierzystymi, torbiel rzekoma, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zwężenie przewodu trzustkowego, zwężenie przewodu żółciowego, zwłóknienie trzustki