zwój trzewny
Zwój trzewny (ganglion coeliacum), zwany także zwojami słonecznymi, stanowi największe skupisko neuronów układu autonomicznego w jamie brzusznej. Znajduje się w przedniej części aorty brzusznej, w okolicy odejścia pnia trzewnego, na wysokości kręgów Th12-L1.
Anatomicznie zwój trzewny składa się z parzystych struktur połączonych ze sobą licznymi włóknami nerwowymi, tworząc charakterystyczny splot słoneczny (plexus solaris). Przyjmuje on włókna przedzwojowe z nerwów trzewnych większych oraz z dolnych nerwów trzewnych piersiowych, a także włókna z nerwu błędnego.
Fizjologicznie zwój trzewny odpowiada za unerwienie współczulne narządów górnego piętra jamy brzusznej, w tym: żołądka, dwunastnicy, trzustki, śledziony, wątroby, nadnerczy oraz proksymalnej części jelita cienkiego. Zaburzenia funkcji zwoju trzewnego mogą prowadzić do zaburzeń motoryki i ukrwienia tych narządów.
W praktyce klinicznej zwój trzewny jest istotny w procedurach neurolitycznych, takich jak blokada zwoju trzewnego, stosowana w leczeniu bólu przewlekłego, zwłaszcza w przypadku bólu nowotworowego trzustki i innych narządów górnego piętra jamy brzusznej.