radioizotop 14C
Radioizotop 14C (węgiel-14) to naturalnie występujący izotop węgla o okresie półtrwania wynoszącym około 5730 lat. Jest powszechnie stosowany w medycynie nuklearnej oraz w badaniach diagnostycznych i naukowych dzięki swojej zdolności do emisji promieniowania beta.
W praktyce klinicznej 14C wykorzystywany jest w testach oddechowych, takich jak test oddechowy z mocznikiem znakowanym 14C, służący do wykrywania zakażenia Helicobacter pylori. Radioizotop ten znajduje również zastosowanie w badaniach metabolizmu leków, pozwalając na śledzenie ich przemian w organizmie.
Pomimo niewielkiej dawki promieniowania, którą emituje 14C, jego zastosowanie w diagnostyce jest ograniczane, szczególnie u kobiet w ciąży i dzieci, ze względu na potencjalne ryzyko radiacyjne. W wielu przypadkach jest zastępowany przez bezpieczniejsze alternatywy, takie jak izotop 13C, który nie jest radioaktywny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solifurin 5 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Solifurin (5 mg), charakteryzuje się wysoką biodostępnością (~90%) oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 5-40 mg, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 3-8 godzinach (tmax), niezależnie od dawki. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~600 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~98%, głównie z kwaśną α1-glikoproteiną). Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przez CYP3A4, z klirensem ogólnoustrojowym około 9,5 l/godz. Okres półtrwania (t1/2) wynosi 45-68 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym wykryto jeden aktywny metabolit (4R-hydroksysolifenacyna) oraz trzy nieaktywne. Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (~70%) i kał (~23%), z około 11% niezmienionej substancji w moczu.
4R-hydroksy-N-tlenek, 4R-hydroksysolifenacyna, biodostępność, bursztynian solifenacyny, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, dysfagia, farmakokinetyka liniowa, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, N-glukuronid, N-tlenek, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, profil farmakokinetyczny, radioizotop 14C, skala Child-Pugh, solifurin, stężenie w osoczu krwi, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, α1-glikoproteina