aktywność wazopresynowa

Aktywność wazopresynowa odnosi się do działania wazopresyny (inaczej nazywanej hormonem antydiuretycznym, ADH) w organizmie. Ten neuropeptyd jest wytwarzany w podwzgórzu i magazynowany w tylnym płacie przysadki mózgowej, skąd jest uwalniany do krwiobiegu w odpowiedzi na różne bodźce, głównie wzrost osmolarności osocza lub spadek objętości krwi krążącej.

Główne efekty aktywności wazopresynowej to zwiększenie reabsorpcji wody w kanalikach nerkowych (działanie antydiuretyczne) oraz skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych (działanie wazokonstrykcyjne). W nerkach wazopresyna działa poprzez receptory V2, zwiększając przepuszczalność kanalików zbiorczych dla wody poprzez przemieszczenie akwaporyn (AQP2) do błony komórkowej, co prowadzi do zagęszczenia moczu i zmniejszenia diurezy.

Zaburzenia aktywności wazopresynowej mogą prowadzić do istotnych patologii, takich jak moczówka prosta (niedobór wazopresyny lub oporność na jej działanie) lub zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem wazopresyny, hiponatremią i zagęszczeniem moczu mimo obniżonej osmolarności osocza. W praktyce klinicznej stosuje się analogi wazopresyny (np. desmopresynę) w leczeniu moczówki prostej oraz antagonisty receptora V2 (waptany) w terapii hiponatremii euwolemicznej lub hiperwolemicznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl