odsetek chorych z korzyścią kliniczną
Odsetek chorych z korzyścią kliniczną (ang. clinical benefit rate, CBR) to ważny parametr oceny skuteczności terapii w badaniach klinicznych, szczególnie w onkologii. Definiuje się go jako procent pacjentów, którzy uzyskali całkowitą odpowiedź na leczenie (CR – complete response), częściową odpowiedź (PR – partial response) lub stabilizację choroby (SD – stable disease) utrzymującą się przez określony czas (najczęściej co najmniej 6 miesięcy).
W odróżnieniu od odsetka odpowiedzi obiektywnych (ORR – objective response rate), który uwzględnia jedynie całkowitą i częściową odpowiedź na leczenie, CBR uwzględnia również stabilizację choroby, co jest istotne zwłaszcza w ocenie skuteczności leków cytostatycznych i terapii celowanych. Parametr ten jest szczególnie wartościowy w ocenie terapii nowotworów o wolnym przebiegu lub w przypadku leków, których działanie polega głównie na stabilizacji procesu chorobowego.
CBR stanowi uzupełnienie innych punktów końcowych badań klinicznych, takich jak przeżycie całkowite (OS) czy przeżycie wolne od progresji choroby (PFS). Jest często wykorzystywany w badaniach wczesnych faz, gdyż pozwala na szybszą ocenę potencjalnej skuteczności badanego leku niż parametry przeżycia. Wartość CBR jest istotna podczas podejmowania decyzji o kontynuacji badań klinicznych nad danym preparatem oraz w praktyce klinicznej przy wyborze optymalnej strategii leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vastaloma 250 mg/5 ml
Fulwestrant, substancja czynna leku Vastaloma, jest antyestrogenem z grupy leków hormonalnych (kod ATC: L02BA03), stosowanym w terapii zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie. Mechanizm działania fulwestrantu polega na kompetycyjnym antagonizmie receptorów estrogenowych (ER) z powinowactwem porównywalnym do estradiolu, prowadząc do down-regulation białka ER oraz zmniejszenia ekspresji receptora progesteronowego, co potwierdza brak agonistycznej aktywności estrogenowej. W badaniach neoadjuwantowych wykazano zależność efektu farmakodynamicznego od dawki, gdzie dawka 500 mg skuteczniej ogranicza ekspresję ER i markera proliferacji Ki67 niż dawka 250 mg.
antyestrogen, badanie kliniczne, czas wolny od progresji choroby, fulwestrant, guz piersi, hormonalne leczenie uzupełniające, inhibitor aromatazy, leczenie antyestrogenami, leczenie neoadjuwantowe, marker proliferacji Ki67, odsetek chorych z korzyścią kliniczną, odsetek odpowiedzi obiektywnych, przeżycie całkowite, rak piersi, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, selektywny modulator receptora estrogenowego, stabilizacja choroby, terapia hormonalna, zaawansowany rak piersi