zaburzenia dróg żółciowych

Zaburzenia dróg żółciowych obejmują szerokie spektrum chorób dotyczących pęcherzyka żółciowego oraz wewnątrz- i zewnątrzwątrobowych przewodów żółciowych. Do najczęstszych patologii zalicza się kamicę żółciową, ostre i przewlekłe zapalenie dróg żółciowych (cholangitis), zwężenia dróg żółciowych, nowotwory oraz schorzenia autoimmunologiczne, jak pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC).

Objawy kliniczne zaburzeń dróg żółciowych mogą obejmować ból w prawym podżebrzu, żółtaczkę, gorączkę, świąd skóry, odbarwione stolce i ciemny mocz. Klasyczna triada Charcota (ból, żółtaczka, gorączka) sugeruje ostre zapalenie dróg żółciowych i stanowi wskazanie do pilnej interwencji. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (enzymy wątrobowe, bilirubina), obrazowe (USG, MRCP, ERCP, cholangiografia) oraz w wybranych przypadkach biopsję.

Leczenie zaburzeń dróg żółciowych zależy od etiologii. W przypadku kamicy żółciowej może być konieczna cholecystektomia lub endoskopowe usunięcie złogów. Zwężenia i niedrożności wymagają często interwencji endoskopowej (ERCP z protezowaniem) lub chirurgicznej. W przypadku zakażeń kluczowa jest antybiotykoterapia, a w chorobach autoimmunologicznych – leczenie immunosupresyjne. Nieleczone zaburzenia dróg żółciowych mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym marskości żółciowej, niewydolności wątroby lub sepsy.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl