erytrocytopenia

Erytrocytopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem liczby erytrocytów (czerwonych krwinek) we krwi obwodowej poniżej wartości referencyjnych. U dorosłych mężczyzn wartości referencyjne wynoszą około 4,5-5,5 mln/μl, a u kobiet 4,0-5,0 mln/μl. Spadek liczby erytrocytów prowadzi do obniżenia stężenia hemoglobiny i zwykle manifestuje się jako niedokrwistość.

Przyczyny erytrocytopenii są zróżnicowane i obejmują: zaburzenia produkcji erytrocytów w szpiku kostnym (aplazja szpiku, niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego, choroby nowotworowe szpiku), nadmierne niszczenie krwinek (hemoliza, autoimmunologiczne choroby), utratę krwi (krwawienia ostre i przewlekłe) oraz hemodylucję (nadmierne rozcieńczenie krwi w wyniku zwiększenia objętości osocza).

Diagnostyka erytrocytopenii wymaga dokładnej oceny morfologii krwi obwodowej, badania szpiku kostnego, oceny parametrów gospodarki żelazem oraz badań w kierunku hemolizy. Istotne jest również poszukiwanie przyczyn wtórnych, takich jak choroby przewlekłe, niewydolność nerek czy zaburzenia endokrynologiczne.

Leczenie erytrocytopenii zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować suplementację (żelazo, witamina B12, kwas foliowy), leczenie immunosupresyjne w przypadku podłoża autoimmunologicznego, leczenie przyczynowe chorób podstawowych lub przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych w przypadkach ciężkiej niedokrwistości objawowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl