ostre delirium
Ostre delirium (majaczenie) to nagły stan zaburzenia świadomości i funkcji poznawczych charakteryzujący się dezorientacją, zmiennym poziomem uwagi oraz zaburzeniami percepcji. Jest to zespół objawów neurologicznych o ostrym początku i zmiennym przebiegu, który typowo rozwija się w ciągu godzin lub dni.
W obrazie klinicznym dominują zaburzenia świadomości z trudnościami w koncentracji uwagi, dezorientacją w czasie i przestrzeni, oraz zaburzeniami funkcji poznawczych. Pacjenci często doświadczają halucynacji, urojeń oraz zaburzeń cyklu snu i czuwania. Charakterystyczna jest fluktuacja objawów, które mogą nasilać się wieczorem i w nocy (tzw. zespół zachodzącego słońca).
Etiologia ostrego delirium jest złożona i obejmuje przyczyny medyczne (infekcje, zaburzenia metaboliczne, hipoksja), farmakologiczne (działania niepożądane leków, odstawienie substancji psychoaktywnych), okołooperacyjne oraz środowiskowe. Szczególnie narażone są osoby starsze, pacjenci z otępieniem, chorobami przewlekłymi oraz hospitalizowani na oddziałach intensywnej terapii.
Diagnostyka wymaga dokładnego badania klinicznego, wywiadu lekarskiego i badań laboratoryjnych w celu identyfikacji przyczyny. W leczeniu najważniejsze jest usunięcie czynnika wywołującego, zapewnienie odpowiedniego nawodnienia, wyrównanie zaburzeń metabolicznych oraz wdrożenie postępowania niefarmakologicznego. Farmakoterapia (najczęściej małe dawki neuroleptyków) stosowana jest w przypadku znacznego pobudzenia zagrażającego bezpieczeństwu pacjenta.
Ostre delirium stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Nieleczone majaczenie zwiększa śmiertelność, wydłuża hospitalizację i zwiększa ryzyko trwałych zaburzeń poznawczych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apropol 50 mg
Lek Apropol zawierający 50 mg opipramolu dichlorowodorku w postaci tabletek powlekanych posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na opipramol lub inne składniki preparatu, ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi i psychotropowymi, a także jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrym zatrzymaniem moczu, rozrostem gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, ostrym delirium, niedrożnością jelita porażenną, nieleczoną jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz blokiem przedsionkowo-komorowym wyższego stopnia lub rozproszonymi zaburzeniami przewodzenia serca. Zawartość laktozy jednowodnej (1,90 mg na tabletkę) wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelita porażenna, nietolerancja laktozy, opipramol dichlorowodorek, ostre delirium, ostre zatrucie alkoholem, ostre zatrzymanie moczu, ostry napad jaskry, padaczka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, reakcja krzyżowa, rozrost gruczołu krokowego, stan splątania, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramolan 50 mg
Lek Pramolan zawierający opipramolu dichlorowodorek w dawce 50 mg w postaci tabletek powlekanych posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na opipramol, inne trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (0,84 mg/tabletkę), żółcień pomarańczowa (E110) i żółcień chinolinowa (E104). Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi i psychotropowymi ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, lek nie powinien być podawany przy ostrym zatrzymaniu moczu, rozroście gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, ostrym delirium, nieleczonej jaskrze z wąskim kątem, niedrożności jelita porażennej oraz u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym wyższego stopnia lub innymi poważnymi zaburzeniami przewodzenia serca. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, lek psychotropowy, niedobór laktazy, niedrożność jelita porażenna, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, opipramolu dichlorowodorek, ostre delirium, ostre zatrucie alkoholem, ostre zatrzymanie moczu, padaczka, próg drgawkowy, rozrost gruczołu krokowego, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy