metody niehormonalne

Metody niehormonalne w medycynie to szeroka grupa interwencji terapeutycznych niezawierających hormonów i niewpływających bezpośrednio na gospodarkę hormonalną organizmu. Obejmują one zarówno metody antykoncepcji (barierowe, naturalne, mechaniczne), jak i terapie stosowane w różnych schorzeniach, gdzie tradycyjnie wykorzystywane są hormony.

W ginekologii metody niehormonalne antykoncepcji to m.in. prezerwatywy, kapturki naszyjkowe, diafragmy, gąbki antykoncepcyjne oraz wkładki wewnątrzmaciczne z miedzią. Stosowane są również metody oparte na obserwacji cyklu, takie jak metoda termiczna czy objawowo-termiczna. Zaletą tych metod jest brak efektów ubocznych związanych z hormonami oraz możliwość stosowania przez kobiety, u których terapie hormonalne są przeciwwskazane.

W leczeniu objawów menopauzy metody niehormonalne obejmują fitoestrogeny, suplementy diety, akupunkturę, techniki relaksacyjne, a także leki niehormonalne jak inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny w przypadku uderzeń gorąca. W andrologii niehormonalne metody stosuje się w leczeniu zaburzeń erekcji, obejmując inhibitory fosfodiesterazy typu 5, terapie falą uderzeniową oraz urządzenia próżniowe.

Wybór metod niehormonalnych jest szczególnie istotny u pacjentów z przeciwwskazaniami do terapii hormonalnej, jak historia chorób zakrzepowo-zatorowych, niektórych nowotworów hormonozależnych czy ciężkich chorób wątroby. Lekarze coraz częściej uwzględniają te metody w indywidualnym podejściu terapeutycznym, zwłaszcza wobec rosnącej świadomości potencjalnych działań niepożądanych terapii hormonalnych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl