przewlekłe schorzenie wątroby

Przewlekłe schorzenie wątroby (ang. chronic liver disease, CLD) to długotrwały proces chorobowy charakteryzujący się postępującym uszkodzeniem miąższu wątroby prowadzącym do zaburzenia jej funkcji. Trwa co najmniej 6 miesięcy i może być spowodowane różnymi czynnikami etiologicznymi, wśród których dominują: przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.

Klinicznie przewlekłe schorzenie wątroby może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się niespecyficznymi objawami, takimi jak zmęczenie, dyskomfort w prawym podżebrzu, świąd skóry, żółtaczka, obrzęki czy wodobrzusze. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania laboratoryjne (enzymy wątrobowe, bilirubina, albuminy, wskaźniki krzepnięcia), obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz biopsja wątroby, która pozostaje złotym standardem w ocenie zaawansowania włóknienia.

Naturalny przebieg przewlekłego schorzenia wątroby prowadzi do włóknienia, a następnie marskości wątroby z towarzyszącymi powikłaniami, takimi jak nadciśnienie wrotne, krwawienia z żylaków przełyku, encefalopatia wątrobowa oraz zwiększone ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje eliminację czynnika uszkadzającego, terapię przeciwwirusową, immunosupresyjną lub metaboliczną oraz leczenie powikłań. W przypadku schyłkowej niewydolności wątroby jedyną opcją terapeutyczną pozostaje przeszczepienie narządu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl