chemioterapia immunosupresyjna

Chemioterapia immunosupresyjna to terapia wykorzystująca leki, które hamują aktywność układu odpornościowego. Jest stosowana w leczeniu chorób autoimmunologicznych, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu, oraz w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepów narządów.

Najczęściej stosowane leki w chemioterapii immunosupresyjnej to cyklofosfamid, metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu oraz inhibitory kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus). Mechanizm ich działania polega głównie na hamowaniu proliferacji limfocytów T, zmniejszaniu produkcji cytokin prozapalnych oraz blokowaniu aktywacji komórek odpornościowych.

Wskazania do stosowania chemioterapii immunosupresyjnej obejmują choroby takie jak toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenia naczyń, stwardnienie rozsiane, a także okres po przeszczepieniu narządów. Stopień immunosupresji jest dostosowywany indywidualnie do pacjenta i choroby podstawowej.

Terapia immunosupresyjna wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym zwiększonej podatności na infekcje, zaburzeń hematologicznych, hepatotoksyczności, nefrotoksyczności oraz zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Z tego powodu pacjenci wymagają regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych oraz dostosowywania dawek leków.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl