ścieńczenie nabłonka pochwy

Ścieńczenie nabłonka pochwy to stan patologiczny charakteryzujący się zmniejszeniem grubości nabłonka wyścielającego pochwę. W warunkach prawidłowych nabłonek pochwy jest wielowarstwowy, płaski i nierogowaciejący, a jego grubość zmienia się cyklicznie pod wpływem estrogenów.

Główną przyczyną ścieńczenia nabłonka pochwy jest niedobór estrogenów, występujący najczęściej w okresie pomenopauzalnym, ale także w innych stanach hipoestrogenizmu, jak np. po chemioterapii, radioterapii, w przebiegu laktacji, czy przy stosowaniu niektórych leków (np. antyestrogenów). Proces ten jest częścią szerszego zjawiska określanego jako atrofia urogenitalna lub zespół genitourinarny menopauzy (GSM).

Ścieńczenie nabłonka pochwy prowadzi do takich objawów jak suchość pochwy, dyspareunia (ból podczas stosunku płciowego), świąd, pieczenie, a także zwiększona podatność na infekcje i stany zapalne. W badaniu ginekologicznym stwierdza się bladość, suchość i wygładzenie śluzówki pochwy oraz zmniejszenie elastyczności jej ścian.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu ginekologicznym oraz wywiadzie. W niektórych przypadkach wykonuje się badanie cytologiczne lub kolposkopię. Leczenie ścieńczenia nabłonka pochwy polega przede wszystkim na miejscowej lub ogólnoustrojowej suplementacji estrogenów, stosowaniu nawilżaczy i lubrykantów dopochwowych oraz eliminacji czynników nasilających problem.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl