bakterie Micrococcus
Micrococcus to rodzaj bakterii Gram-dodatnich, należących do rodziny Micrococcaceae. Są to drobne, kuliste drobnoustroje, które zwykle występują w tetradach (układach po cztery komórki) lub nieregularnych skupiskach. Bakterie z rodzaju Micrococcus są tlenowcami bezwzględnymi, nieprzetrwalnikującymi i nieruchliwymi.
W środowisku naturalnym Micrococcus występuje powszechnie w glebie, wodzie, kurzu oraz na powierzchni skóry ludzi i zwierząt, gdzie stanowi część prawidłowej mikroflory. Najczęściej spotykane gatunki to Micrococcus luteus, Micrococcus roseus i Micrococcus lylae. Charakteryzują się one zdolnością do produkcji barwników karotenoidowych, nadających koloniom żółte, pomarańczowe lub różowe zabarwienie.
Z punktu widzenia medycznego, bakterie z rodzaju Micrococcus są zazwyczaj uznawane za mikroorganizmy o niskiej patogenności. Rzadko wywołują zakażenia u ludzi, a jeśli już do nich dochodzi, to głównie u pacjentów z obniżoną odpornością. Opisywano pojedyncze przypadki bakteriemii, zapalenia wsierdzia, zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy zakażeń związanych z obecnością cewników naczyniowych wywołanych przez te drobnoustroje.
W diagnostyce mikrobiologicznej Micrococcus może być czasem mylony z gronkowcami koagulazo-ujemnymi. Różnicowanie opiera się na testach biochemicznych, takich jak próba na katalazę (dodatnia), próba na oksydazę (zazwyczaj dodatnia u Micrococcus, ujemna u Staphylococcus) oraz odporność na bacytracynę i lizostafynę. Bakterie z rodzaju Micrococcus wykazują naturalną oporność na niektóre antybiotyki, w tym na metycylinę i kwas nalidyksowy.