sprzężenie z glicyną
Sprzężenie z glicyną to jeden z ważnych procesów metabolicznych, który zachodzi w wątrobie i służy do detoksykacji różnych związków endogennych i ksenobiotyków. Proces ten polega na połączeniu kwasów karboksylowych z aminokwasem glicyną, co prowadzi do utworzenia pochodnych acyloglicynowych, które są bardziej rozpuszczalne w wodzie i łatwiejsze do wydalenia z organizmu.
W procesie sprzężenia z glicyną uczestniczą enzymy z grupy transferaz acylowych, a kluczowym etapem jest aktywacja kwasu karboksylowego przez ATP, co prowadzi do powstania tioestru z koenzymem A. Następnie grupa acylowa zostaje przeniesiona z koenzymu A na glicynę. Produkty tej reakcji są wydalane głównie z moczem.
Klinicznie sprzężenie z glicyną jest istotne w przypadku metabolizmu kwasu benzoesowego (który tworzy kwas hipurowy), kwasu salicylowego oraz niektórych leków zawierających grupy karboksylowe. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do kumulacji toksycznych substancji w organizmie i występują w niektórych chorobach metabolicznych oraz przy niewydolności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cardioas 75 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 75 mg z preparatu Cardioas, podawany w formie tabletek dojelitowych, jest wchłaniany głównie w proksymalnym odcinku jelita grubego, gdzie ulega częściowej hydrolizie do kwasu salicylowego już podczas absorpcji. Maksymalne stężenia ASA i kwasu salicylowego w osoczu osiągane są odpowiednio po około 5 i 6 godzinach przy podaniu na czczo, natomiast przy podaniu z pokarmem Tmax jest opóźnione o około 3 godziny. Objętość dystrybucji ASA wynosi około 0,16 l/kg masy ciała, a zarówno ASA, jak i kwas salicylowy wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza. Kwas salicylowy przenika do płynu stawowego, przez barierę łożyska oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera łożyska, dawka przeciwbólowa, hydroliza, kinetyka eliminacji, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm, nieliniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, płyn stawowy, proces ADME, proksymalny odcinek jelita grubego, sprzężenie z glicyną, tabletka dojelitowa, Tmax, upośledzona funkcja nerek, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aspirin musująca 500 mg
Farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego po podaniu doustnym w formie Aspirin musującej 500 mg charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu na poziomie 10,4 μg/ml w medianie po 20 minutach (Tmax). Główny metabolit, kwas salicylowy, osiąga Cmax 27,5 μg/ml po około 45 minutach, a jego całkowita ekspozycja (AUC) wynosi 138 μg × h/ml. Oba związki wykazują wysokie powinowactwo do białek osocza i szybkie rozprzestrzenianie się w tkankach, z możliwością przenikania przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiet karmiących, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i w okresie laktacji.
acetylosalicylan glukuronidu, Aspirin musująca, AUC, bariera łożyskowa, Cmax, droga nerkowa, dystrybucja, eliminacja, eter i ester glukuronidowy, fenylosalicylan glukuronidu, hydroliza, hydroliza grupy acetylowej, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, metabolizm, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenie-czas, powinowactwo do białek osocza, sprzężenie z glicyną, stężenie w osoczu, tabletka musująca, Tmax, wchłanianie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aspirin 500 mg
Farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego po podaniu doustnym w dawce 500 mg charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz szybkim przekształceniem do głównego metabolitu – kwasu salicylowego. Maksymalne stężenie (Cmax) kwasu acetylosalicylowego wynosi 5,4 μg/ml i jest osiągane w medianie po 30 minutach, natomiast kwasu salicylowego Cmax wynosi 25,4 μg/ml z Tmax około 2 godzin. Całkowita ekspozycja (AUC) dla kwasu acetylosalicylowego wynosi 6,2 μg×h/ml, a dla kwasu salicylowego 145 μg×h/ml. Obie substancje wykazują wysoki stopień wiązania z białkami osocza oraz szybką dystrybucję w organizmie, z możliwością przenikania kwasu salicylowego przez barierę łożyskową i do mleka kobiet karmiących, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.
acetylosalicylan glukuronidu, AUC, bariera łożyskowa, biotransformacja, całkowita ekspozycja, Cmax, dystrybucja leku, enzymy wątrobowe, ester glukuronidowy, eter glukuronidowy, farmakokinetyka leku, fenylosalicylan glukuronidu, hydroliza grupy acetylowej, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm leku, okres półtrwania, pochodne glukuronidowe, sprzężenie z glicyną, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Acard Cor 75 mg
Farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego (ASA) w postaci tabletek dojelitowych (Acard Cor 75 mg) charakteryzuje się wolniejszym wchłanianiem w górnym odcinku jelita cienkiego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 3-4 godzinach od podania na czczo. Wchłanianie jest opóźnione przez obecność pokarmu, jednak całkowita biodostępność pozostaje niezmieniona. ASA ulega szybkiemu rozkładowi do kwasu salicylowego już w ścianie jelita, a oba związki wykazują wysokie powinowactwo do białek osocza, z objętością dystrybucji około 0,17 l/kg. Kwas salicylowy przenika przez barierę łożyska oraz do mleka matki, co jest istotne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera łożyska, biotransformacja, droga nerkowa, enzymy wątrobowe, hydroliza kwasu salicylowego, jelito cienkie, kinetyka eliminacji, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powinowactwo do białek osocza, sprzężenie z glicyną, sprzężenie z kwasem glukuronowym, stężenie kwasu acetylosalicylowego, tabletka dojelitowa, upośledzona funkcja nerek, wchłanianie substancji czynnej, wydalanie nerkowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Proficar 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna preparatu PROFICAR, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po 10-20 minutach. Po wchłonięciu ulega szybkiemu przekształceniu do głównego metabolitu – kwasu salicylowego, którego Cmax osiąga się po 0,3-2 godzinach. Oba związki wykazują silne wiązanie z białkami osocza oraz szeroką dystrybucję, w tym przenikanie przez łożysko i do mleka matki, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Metabolizm kwasu salicylowego zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają kluczowe metabolity, takie jak kwas salicylurowy oraz pochodne glukuronidowe i kwas gentyzynowy.
acetylosalicylan glukuronidu, bariera biologiczna, enzym wątrobowy, ester glukuronidowy, eter glukuronidowy, fenylosalicylan glukuronidu, kinetyka eliminacji, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, metabolizm kwasu salicylowego, nerka, okres półtrwania, pochodna glukuronidowa, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przewód pokarmowy, sprzężenie z glicyną, stężenie w osoczu, wątroba, wchłanianie całkowite, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zatrucie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Akneroxid 10 100 mg/g
Benzoilu nadtlenek, substancja czynna w preparacie Akneroxid 10 (100 mg/g żelu), charakteryzuje się specyficznym metabolizmem miejscowym i ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym. Po aplikacji na skórę ulega przekształceniu do kwasu benzoesowego, który jest głównym metabolitem. Wchłanianie kwasu benzoesowego do krwiobiegu jest minimalne, nie przekraczając 500 mg na dobę nawet przy maksymalnych dawkach terapeutycznych. Kwas benzoesowy jest szybko wydalany przez nerki w formie niezmienionej, bez istotnego sprzężenia z glicyną i bez znaczącego powstawania kwasu hipurowego, co wskazuje na efektywny i bezpieczny profil farmakokinetyczny leku.
- Leksykon substancji czynnych
Amylometakrezol – Właściwości farmakokinetyczne
Amylometakrezol wykazuje szybkie uwalnianie do śliny, osiągając stężenie maksymalne w ciągu 3-4 minut od rozpoczęcia ssania pastylki, co jest istotne dla szybkiego działania miejscowego w leczeniu dolegliwości gardła. Produkty zawierające tę substancję powodują podwojenie objętości śliny już w pierwszej minucie, a zwiększona produkcja utrzymuje się około 6 minut, co wspomaga dystrybucję leku w jamie ustnej i gardle. Po 120 minutach w ślinie utrzymuje się około 50% podanej dawki amylometakrezolu, co wskazuje na przedłużone działanie miejscowe. Dystrybucja substancji w górnych drogach oddechowych trwa od 2 minut do 2 godzin, a wymierne ilości leku są odpluwane do 20-30 minut po podaniu, co potwierdza długotrwałe działanie łagodzące podrażnienia błon śluzowych.
4-dichlorobenzoesowy, 4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, badanie scyntygraficzne, biodostępność, błona śluzowa jamy ustnej, dystrybucja substancji czynnej, działanie przeciwdrobnoustrojowe, farmakokinetyka, glukuronian, górne drogi oddechowe, kwas 2, kwas hipurowy, kwas karboksylowy, lewomentol, lidokaina, metabolit, metabolizm wątrobowy, pastylka, sprzężenie z glicyną, wydzielanie śliny - Leksykon substancji czynnych
Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy – Właściwości farmakokinetyczne
Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy wykazuje szybkie uwalnianie do śliny po podaniu doustnym w formie pastylek, osiągając maksymalne stężenie w ślinie już po 3-4 minutach ssania, co zapewnia szybki początek działania miejscowego. Substancja ta powoduje podwojenie objętości wydzielanej śliny w ciągu pierwszej minuty, utrzymując zwiększoną produkcję śliny przez około 6 minut po całkowitym rozpuszczeniu pastylki. Badania scyntygraficzne potwierdzają stopniowe osadzanie się alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego w jamie ustnej i gardle od 2 minut do nawet 2 godzin po podaniu, co przekłada się na długotrwałe działanie łagodzące podrażnienia. Po 120 minutach w ślinie pozostaje około 50% podanej dawki, co świadczy o przedłużonym uwalnianiu i retencji substancji w miejscu podania. Wydalanie substancji i jej metabolitów, głównie kwasu 2,4-dichlorobenzoesowego i kwasu hipurowego, odbywa się przez nerki, co wraz z szybkim metabolizmem w wątrobie ogranicza ryzyko kumulacji i działań ogólnoustrojowych.
4-dichlorobenzoesowy, 4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, badanie scyntygraficzne, biodostępność, biotransformacja, błona śluzowa, deetylacja, działanie miejscowe, działanie przeciwdrobnoustrojowe, farmakokinetyka, glicynian ksylidyny, glukuronian, jama ustna i gardło, kwas 2, kwas hipurowy, lewomentol, lidokaina, metabolizm pierwszego przejścia, monoetyloglicynian ksylidyny, okres półtrwania, podrażnienie gardła, sprzężenie z glicyną, stężenie w ślinie, wydzielanie śliny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diosminum Aflofarm 500 mg
Diosminum Aflofarm w dawce 500 mg charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, w którym kluczową rolę odgrywa proces hydrolizy diosminy do aktywnej formy – diosmetyny – w jelitach, zależny od flory bakteryjnej przewodu pokarmowego. Diosmetyna jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) około 1 godziny po podaniu doustnym, co wskazuje na szybką biodostępność. Okres półtrwania (T1/2) diosmetyny wynosi średnio 31,5 godziny, co implikuje długotrwałe utrzymywanie się substancji w organizmie i może wpływać na schemat dawkowania leku.
biodostępność, biotransformacja, diosmetyna, diosmina, dysfagia, dystrybucja leku, eliminacja leku, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, hydroliza jelitowa, kwas fenolowy, metabolit diosminy, proces farmakokinetyczny, proces metaboliczny, profil farmakokinetyczny, sprzężenie z glicyną, T1/2, Tmax, wchłanianie leku, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aspirin Cardio 100 mg
Aspirin Cardio zawiera kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 100 mg w formie tabletek dojelitowych, które dzięki specjalnej otoczce odpornej na kwas solny uwalniają substancję czynną dopiero w zasadowym środowisku jelita. Po podaniu doustnym ASA jest szybko i całkowicie wchłaniany, jednak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 2-7 godzinach, co jest opóźnieniem w porównaniu do standardowych form ASA. Spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie, ale nie zmienia całkowitej biodostępności, co nie wpływa negatywnie na efekt terapeutyczny w przewlekłym leczeniu małymi dawkami. Optymalne wchłanianie uzyskuje się przy przyjmowaniu leku na czczo, co jest istotne dla zapewnienia skuteczności działania przeciwagregacyjnego.
agregacja płytek krwi, bariera łożyskowa, białka osocza, błona śluzowa jelita, glukuronidacja, kinetyka eliminacji, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, kwas solny, okres półtrwania, przewód pokarmowy, sprzężenie z glicyną, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diosmina Colfarm Max 1000 mg
Diosmina w formie zmikronizowanej, będąca substancją czynną Diosmina Colfarm Max (1000 mg/tabletka), wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny. Po podaniu doustnym diosmina nie jest bezpośrednio wchłaniana, lecz ulega metabolizacji przez mikroflorę jelitową do aktywnego aglikonu – diosmetyny, która osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) około 1 godziny po podaniu. Diosmetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania (T½) wynoszącym średnio 31,5 godziny (zakres 24-36 godzin), co umożliwia stosowanie preparatu w schemacie dawkowania raz na dobę. Metabolizm diosminy prowadzi do powstania kwasów fenolowych i ich pochodnych sprzężonych z glicyną, które są końcowymi produktami przemiany i uczestniczą w eliminacji leku.
biodostępność substancji czynnej, diosmetyna, diosmina zmikronizowana, krążenie jelitowo-wątrobowe, krwioobieg, kwas fenolowy, mikroflora bakteryjna, okres półtrwania, podanie doustne, proces metaboliczny, profil farmakokinetyczny, sprzężenie z glicyną, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, T½, Tmax - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Akneroxid 5 50 mg/g
Akneroxid 5 to żel zawierający 50 mg/g benzoilu nadtlenku, który po miejscowej aplikacji na skórę ulega lokalnemu metabolizmowi do kwasu benzoesowego. Benzoilu nadtlenek nie przenika do krążenia ogólnego, natomiast jego metabolit – kwas benzoesowy – wchłania się w niewielkim stopniu, nie przekraczając 500 mg na dobę nawet przy maksymalnych dawkach terapeutycznych. Kwas benzoesowy jest szybko wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, bez istotnego sprzężenia z glicyną, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych i podnosi bezpieczeństwo stosowania leku.
bakterie Micrococcus, benzoilu nadtlenek, działanie przeciwbakteryjne, gruczoł łojowy, kwas benzoesowy, kwas hipurowy, metabolizm skórny, Propionibacterium acnes, przenikanie substancji czynnej, schorzenie dermatologiczne, sprzężenie z glicyną, terapia miejscowa, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neo-Angin Spray (14,58 mg + 2,92 mg + 0,87 mg)/ml
Neo-Angin Spray to preparat do stosowania na błonę śluzową jamy ustnej i gardła, zawierający trzy substancje czynne: alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (14,58 mg/ml), amylometakrezol (2,92 mg/ml) oraz lewomentol (0,87 mg/ml). Wszystkie składniki charakteryzują się szybkim wchłanianiem po aplikacji miejscowej, co umożliwia szybkie uzyskanie efektu terapeutycznego. Metabolizm tych substancji zachodzi głównie w wątrobie, gdzie alkohol 2,4-dichlorobenzylowy ulega przekształceniu do kwasu 2,4-dichlorobenzoesowego, amylometakrezol jest częściowo oksydowany do kwasu karboksylowego, a lewomentol podlega sprzęganiu z kwasem glukuronowym.
4-dichlorobenzoesowy, 4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, biotransformacja, błona śluzowa jamy ustnej i gardła, efekt terapeutyczny, eliminacja drogą nerkową, glukuronian, kwas 2, kwas glukuronowy, kwas karboksylowy, lewomentol, metabolizm wątrobowy, oksydacja, profil bezpieczeństwa, sprzężenie z glicyną, substancja czynna, wydalanie nerkowe, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vincetan Forte 10 mg
Winpocetyna, substancja czynna leku Vincetan Forte (10 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z Tmax około 1 godziny oraz niską biodostępnością wynoszącą 7%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia. Lek wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (66%) oraz dużą objętość dystrybucji (246,7 ± 88,5 l), co świadczy o intensywnym wiązaniu z tkankami. Klirens całkowity wynosi 66,7 l/h, przewyższając klirens wątrobowy (50 l/h), co sugeruje znaczący metabolizm pozawątrobowy. Okres półtrwania winpocetyny u ludzi to 4,83 ± 1,29 godziny. Po wielokrotnym podaniu dawek 5 mg i 10 mg stężenia w stanie równowagi (Css) wynoszą odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml oraz 2,1 ± 0,33 ng/ml, potwierdzając liniową farmakokinetykę leku w zakresie dawek terapeutycznych.
biodostępność, Cmax, dystrybucja w organizmie, efekt pierwszego przejścia, eliminacja z organizmu, glukuroniany, hydroksywinpocetyna, klirens, klirens ogólnoustrojowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas apowinkaminowy, liniowa farmakokinetyka, metabolizm pozawątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, przesączanie kłębkowe, sprzężenie z glicyną, stan równowagi dynamicznej, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, winpocetyna, wydalanie jelitowe, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Benzoil nadtlenek – Właściwości farmakokinetyczne
Benzoil nadtlenek (Benzoylis peroxidum) stosowany miejscowo w leczeniu trądziku ulega szybkiemu metabolizmowi w skórze do kwasu benzoesowego, który przenika do skóry w niewielkim stopniu, a około 5% ulega wchłanianiu ogólnoustrojowemu. Maksymalne wchłanianie kwasu benzoesowego nie przekracza 500 mg/dobę. Metabolit ten jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, a proces eliminacji przebiega szybko, bez istotnego sprzężenia z glicyną i bez powstawania kwasu hipurowego. W przypadku preparatu Belakne Combi, zawierającego 25 mg/g benzoilu nadtlenku i 1 mg/g adapalenu, farmakokinetyka adapalenu pozostaje niska i porównywalna do monoterapii adapalenem 0,1%, z Cmax w zakresie 0,1–0,2 ng/ml i AUC0-24h do 1,99 ng·h/ml przy stosowaniu 2 g żelu na dobę.
adapalen, badanie farmakokinetyczne, benzoilu nadtlenek, biotransformacja substancji, efekt przeciwbakteryjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, gruczoł łojowy, kwas benzoesowy, kwas hipurowy, metabolizm kwasu benzoesowego, Micrococcus, profil farmakokinetyczny, Propionibacterium acnes, sprzężenie z glicyną, trądzik pospolity, wchłanianie ogólnoustrojowe, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neuroas 150 mg
Neuroas, zawierający 150 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką. Po podaniu doustnym lek jest wchłaniany głównie w proksymalnym odcinku jelita grubego, gdzie kwas acetylosalicylowy ulega częściowej hydrolizie do kwasu salicylowego już podczas wchłaniania. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po około 5 godzinach dla kwasu acetylosalicylowego i 6 godzinach dla kwasu salicylowego przy podaniu na czczo, natomiast przyjmowanie leku z pokarmem opóźnia te wartości o około 3 godziny. Objętość dystrybucji kwasu acetylosalicylowego wynosi około 0,16 l/kg masy ciała, a zarówno on, jak i jego metabolit wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza. Kwas salicylowy przenika przez barierę łożyska, do mleka matki oraz do płynu stawowego, co ma istotne implikacje kliniczne u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera łożyska, dysfagia, faza eliminacji, hydroliza kwasu salicylowego, kinetyka wchłaniania, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, postać farmaceutyczna, proksymalny odcinek jelita grubego, sprzężenie z glicyną, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe