hydroliza glikozydu
Hydroliza glikozydu to proces chemiczny, w którym dochodzi do rozkładu wiązania glikozydowego pod wpływem wody. W wyniku tej reakcji powstają cukier (część glikozydowa) oraz aglikon (część niecukrowa). Proces ten jest kluczowy w metabolizmie organizmów żywych, gdzie glikozydy są przekształcane w formy przyswajalne.
W organizmie ludzkim hydroliza glikozydów zachodzi głównie przy udziale enzymów – glikozydaz, które katalizują tę reakcję. Enzymy te wykazują specyficzność substratową, co oznacza, że różne typy glikozydów (np. O-glikozydy, N-glikozydy, S-glikozydy) wymagają działania odmiennych glikozydaz.
Z klinicznego punktu widzenia, zaburzenia aktywności enzymów odpowiedzialnych za hydrolizę glikozydów mogą prowadzić do różnych chorób metabolicznych, takich jak np. choroba Gauchera, choroba Fabry’ego czy gangliozydy. Ponadto, proces hydrolizy glikozydów jest istotny w farmakologii, gdyż wiele leków w postaci glikozydów (np. glikozydy nasercowe) ulega aktywacji metabolicznej właśnie poprzez hydrolizę.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka izoflawonów sojowych zawartych w produkcie Soyfem opiera się na danych dotyczących ich glikozydowych form, które ulegają dwustopniowej konwersji do biologicznie aktywnych aglikonów w przewodzie pokarmowym. Proces ten jest zależny od enzymów β-glukozydaz produkowanych przez florę bakteryjną jelit, co powoduje znaczną zmienność indywidualną parametrów farmakokinetycznych. Po podaniu jednorazowo 51,7 mg izoflawonów (w tym 27 mg genistyny i 21 mg daidzyny), maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) wyniosły odpowiednio 0,569 ± 0,294 μmol/L dla genistyny i 0,396 ± 0,104 μmol/L dla daidzyny, osiągając Tmax w zakresie 5-9 h oraz 4-7 h. Pole pod krzywą stężenia (AUC) dla genistyny i daidzyny wyniosło odpowiednio 8,9 ± 4,7 oraz 6,2 ± 1,7 μmol × 48 h/L.
aglikon, bakteria jelitowa, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, daidzeina, daidzyna, działanie farmakologiczne, equol, flora bakteryjna jelit, forma biologicznie aktywna, genisteina, genistyna, Glycine max, hydroliza glikozydu, izoflawony sojowe, jelito cienkie, jelito grube, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, sprzężenie z kwasem glukuronowym, stężenie w osoczu, wyciąg z nasion soi -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Soyfem Forte zawiera 230,8 mg wyciągu suchego z nasion soi, co odpowiada 60 mg izoflawonów w przeliczeniu na genisteinę. Farmakokinetyka izoflawonów sojowych charakteryzuje się dużą zmiennością międzyosobniczą, głównie z powodu różnic w składzie mikrobioty jelitowej, która warunkuje hydrolizę glikozydów do aktywnych aglikonów za pomocą enzymów β-glukozydaz. Po podaniu jednorazowej dawki 51,7 mg izoflawonów (w tym 27 mg genistyny i 21 mg daidzyny) maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) wynosiły odpowiednio 0,569 ± 0,294 μmol/L dla genistyny i 0,396 ± 0,104 μmol/L dla daidzyny, osiągane w czasie Tmax 5-9 h i 4-7 h. Pole pod krzywą stężenie-czas (AUC) dla genistyny wyniosło 8,9 ± 4,7 μmol·48h/L, a dla daidzyny 6,2 ± 1,7 μmol·48h/L, z uwzględnieniem BMI odpowiednio 217 ± 103 i 152 ± 34 μmol·48h/L × BMI.
aglikon, AUC, daidzeina, daidzyna, equol, flora bakteryjna jelit, genisteina, genistyna, glikozyd, hydroliza glikozydu, izoflawon sojowy, jelito cienkie, jelito grube, kwas glukuronowy, mikrobiota jelitowa, obieg jelitowo-wątrobowy, Soyfem Forte, sprzęganie metaboliczne, stężenie w osoczu, wyciąg z nasion soi, β-glukozydaza
