desaturacja hemoglobiny
Desaturacja hemoglobiny to zjawisko polegające na obniżeniu stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem poniżej wartości prawidłowych. W warunkach fizjologicznych hemoglobina w tętnicach jest wysycona tlenem w około 95-100% (SaO2), natomiast we krwi żylnej wartość ta wynosi około 70-75% (SvO2).
Desaturacja może być wykrywana przy pomocy pulsoksymetrii, która nieinwazyjnie mierzy wysycenie hemoglobiny tlenem we krwi tętniczej (SpO2). Za istotną klinicznie desaturację uznaje się spadek SpO2 poniżej 90%, co odpowiada ciśnieniu parcjalnemu tlenu (PaO2) około 60 mmHg. Wartości niższe mogą świadczyć o hipoksemii wymagającej interwencji medycznej.
Przyczyny desaturacji hemoglobiny obejmują choroby płuc (POChP, zapalenie płuc, obrzęk płuc), zatorowość płucną, niewydolność krążenia, zespół bezdechu sennego, przebywanie na dużych wysokościach czy ekspozycję na toksyny. W praktyce klinicznej monitorowanie saturacji jest kluczowym parametrem podczas znieczulenia, w intensywnej terapii oraz w ocenie wydolności oddechowej pacjentów z chorobami układu oddechowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Dawkowanie i sposób podawania
Desfluran jest wziewnym środkiem anestetycznym wymagającym podawania przez wykwalifikowany personel medyczny z użyciem specjalistycznego parownika. Monitorowanie podczas znieczulenia obejmuje EKG, ciśnienie tętnicze, saturację tlenem oraz pCO2 po wydechu, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia krwi i częstości akcji serca w celu oceny głębokości znieczulenia. Minimalne stężenie pęcherzykowe (MAC) desfluranu zmienia się z wiekiem pacjenta i jest mniejsze przy jednoczesnym stosowaniu podtlenku azotu (N2O) lub leków takich jak opioidy i benzodiazepiny. Przykładowo, u dorosłych 25-letnich MAC wynosi 7,3% w 100% tlenie i 4,0% przy mieszaninie 60% N2O/40% O2, a u 70-latków odpowiednio 5,2% i 1,7%. Indukcja znieczulenia u dorosłych rozpoczyna się od stężenia 3%, zwiększanego co 2–3 oddechy o 0,5–1,0%, osiągając znieczulenie chirurgiczne w 2–4 minuty przy stężeniach 4–11%, z możliwością stosowania do 15% przy zapewnieniu minimum 30% tlenu w mieszaninie wdechowej.
alergiczne zapalenie wątroby, anestetyk halogenowy, anestezjolog, anestezjologia, benzodiazepina, ciśnienie krwi, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, desaturacja hemoglobiny, desfluran, drożność dróg oddechowych, EKG, górne drogi oddechowe, hiperwentylacja, hipokapnia, hipowolemia, indukcja znieczulenia, lek przeciwcholinergiczny, lek zwiotczający mięśnie, minimalne stężenie pęcherzykowe, niedociśnienie tętnicze, podtlenek azotu, premedykacja, propofol, resuscytacja krążeniowa, saturacja tlenem, skurcz krtani, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stan kliniczny, stężenie końcowo-wydechowe, sztuczna wentylacja, tiopental, wziewny środek anestetyczny, znieczulenie ogólne