test immunochemiluminescencyjny
Test immunochemiluminescencyjny to zaawansowana metoda diagnostyczna wykorzystywana w medycynie laboratoryjnej do wykrywania i ilościowego oznaczania różnych substancji biologicznych w organizmie, takich jak hormony, markery nowotworowe, przeciwciała, białka czy leki.
Technika ta łączy specyficzność reakcji immunologicznej (wiązania antygen-przeciwciało) z wysoką czułością detekcji opartej na chemiluminescencji – zjawisku emisji światła powstającego podczas reakcji chemicznej. W teście tym kompleks immunologiczny zostaje oznakowany związkiem chemicznym, który po wzbudzeniu emituje światło, a intensywność tej emisji jest mierzona i proporcjonalna do stężenia badanej substancji.
Testy immunochemiluminescencyjne charakteryzują się wysoką czułością (możliwość wykrywania substancji w bardzo niskich stężeniach rzędu pikogramów/ml), dużą specyficznością, szerokim zakresem dynamicznym oraz możliwością automatyzacji procesu diagnostycznego. Stosowane są rutynowo w diagnostyce chorób zakaźnych, endokrynologicznych, onkologicznych, monitorowaniu stężeń leków oraz w badaniach przesiewowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Różyczka – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka różyczki opiera się na laboratoryjnym potwierdzeniu zakażenia, gdyż objawy kliniczne są niespecyficzne i mogą przypominać inne choroby wysypkowe. Kluczowe metody diagnostyczne to badania serologiczne wykrywające przeciwciała IgM i IgG przeciw wirusowi różyczki, wykonywane głównie metodami ELISA lub immunochemiluminescencyjnymi. Przeciwciała IgM pojawiają się około 4-5 dni po wystąpieniu wysypki i utrzymują się 7-10 dni u dorosłych, choć mogą być wykrywalne do 3 miesięcy, a u noworodków nawet do roku, co wskazuje na ostre lub niedawne zakażenie. Przeciwciała IgG pojawiają się około 4 dni po wysypce, osiągają szczyt po 1-2 tygodniach i utrzymują się dożywotnio; czterokrotny wzrost miana IgG w próbkach pobranych w fazie ostrej i zdrowienia potwierdza rozpoznanie. Metody molekularne, zwłaszcza RT-PCR, wykrywają RNA wirusa w wymazach z gardła, nosa, moczu lub krwi i są szczególnie przydatne w diagnostyce wrodzonego zespołu różyczki (CRS). Prawidłowy czas pobrania próbek to do 5 dni od wystąpienia gorączki lub wysypki dla badań serologicznych oraz jak najszybciej po pojawieniu się objawów dla testów molekularnych.
amniocenteza, awidność IgG, badanie prenatalne, badanie serologiczne, badanie USG, biopsja kosmówki, choroba wysypkowa, diagnostyka różnicowa, enterowirus, izolacja wirusa, krew płodu, leukopenia, materiał genetyczny wirusa, metoda molekularna, morfologia krwi, nadzór epidemiologiczny, odra, parwowirus B19, płonica, próba wątrobowa, przeciwciało przeciwko wirusowi, różyczka, RT-PCR, szybki test diagnostyczny, test ELISA, test immunochemiluminescencyjny, trombocytopenia, wirus dengi, wymaz z gardła, zakażenie