wyciąg z korzenia lubczyku
Wyciąg z korzenia lubczyku (Levisticum officinale) to substancja pozyskiwana z rośliny należącej do rodziny selerowatych (Apiaceae), wykorzystywana zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i współczesnej fitoterapii. Korzeń lubczyku zawiera olejki eteryczne (głównie ftalidy), kumaryny, kwasy organiczne oraz związki żywicowe, które nadają mu charakterystyczne właściwości lecznicze.
W praktyce klinicznej wyciąg z korzenia lubczyku wykazuje działanie moczopędne, przeciwzapalne oraz spazmolityczne. Jest stosowany głównie w schorzeniach układu moczowego, takich jak infekcje dróg moczowych, kamica nerkowa oraz stany zapalne pęcherza. Działanie diuretyczne wyciągu przypisuje się obecności ftalidów, które zwiększają przepływ krwi przez nerki, co prowadzi do nasilonej diurezy.
Badania farmakologiczne potwierdzają skuteczność wyciągu z korzenia lubczyku w łagodzeniu objawów łagodnego przerostu prostaty oraz w terapii wspomagającej w przypadku zakażeń układu moczowego. Wyciąg może być stosowany jako składnik złożonych preparatów ziołowych, często w połączeniu z innymi roślinami o działaniu moczopędnym i przeciwzapalnym, co zwiększa jego efektywność terapeutyczną.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix), będący składnikiem produktów leczniczych takich jak Canephron N i Fitolizyna, został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, które wykazały brak potencjału mutagennego w teście Amesa, zarówno z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej. Test ten jest uznanym narzędziem do oceny genotoksyczności i potwierdza brak zagrożenia mutagennego dla ludzi przy stosowaniu korzenia lubczyku. Niemniej jednak, dostępna dokumentacja nie zawiera szczegółowych danych dotyczących toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, a także brakuje informacji na temat wpływu na reprodukcję i rozwój oraz potencjalnego działania rakotwórczego tej substancji.
aktywacja metaboliczna, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, korzeń lubczyku, Levisticum officinale, mutagenność, ocena bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, substancja aktywna, test Amesa, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z korzenia lubczyku, wyciąg złożony -
Leksykon substancji czynnych
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) jest składnikiem złożonych preparatów ziołowych, takich jak Canephron N i Fitolizyna, stosowanych w schorzeniach układu moczowego. Dane dotyczące wpływu na płodność u ludzi są ograniczone; badania na zwierzętach dla Canephron N nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic. W okresie ciąży, umiarkowana liczba danych klinicznych (300-1000 kobiet) wskazuje, że Canephron N nie wywołuje teratogenności ani toksyczności płodowej i może być stosowany po ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza. Natomiast Fitolizyna nie jest zalecana w ciąży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego działania genotoksycznego. W okresie laktacji oba preparaty nie powinny być stosowane ze względu na brak danych o przenikaniu substancji czynnych do mleka kobiecego i potencjalne ryzyko dla dziecka.
alternatywa terapeutyczna, badanie na zwierzętach, Canephron N, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, Fitolizyna, indywidualizacja terapii, korzeń lubczyku, laktacja, metabolit w mleku kobiecym, płodność, produkt leczniczy, przenikanie substancji czynnej, schorzenie układu moczowego, toksyczny wpływ na płód, wada rozwojowa, wyciąg z korzenia lubczyku
