stereoselektywna fosforylacja
Stereoselektywna fosforylacja to proces enzymatyczny lub chemiczny, w którym grupa fosforanowa zostaje przyłączona do substratu w sposób wybiórczy, preferując określoną konfigurację przestrzenną. Proces ten ma fundamentalne znaczenie w biochemii, szczególnie w metabolizmie, transdukcji sygnału komórkowego oraz syntezie leków.
W kontekście klinicznym, stereoselektywność fosforylacji odgrywa kluczową rolę w aktywacji proleków, metabolizmie ksenobiotyków oraz projektowaniu związków o działaniu farmakologicznym. Enzymy fosforylujące, takie jak kinazy, wykazują wysoką specyficzność stereochemiczną, co przekłada się na selektywność działania farmaceutyków i precyzję procesów biochemicznych.
Zaburzenia stereoselektywnej fosforylacji mogą prowadzić do dysfunkcji szlaków metabolicznych i być związane z patogenezą wielu chorób, w tym nowotworów, gdzie nieprawidłowa fosforylacja białek może prowadzić do niekontrolowanej proliferacji komórkowej. W medycynie laboratoryjnej ocena stereoselektywnej fosforylacji może służyć jako marker diagnostyczny i prognostyczny w chorobach metabolicznych i onkologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Efigalo 0,5 mg
Fingolimod, będący substancją czynną leku Efigalo, charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z maksymalnym stężeniem osiąganym po 12-16 godzinach oraz wysoką biodostępnością doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Stabilne stężenia w stanie stacjonarnym uzyskuje się po 1-2 miesiącach regularnego dawkowania (raz na dobę), przy czym stężenia te są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Pokarm nie wpływa istotnie na ekspozycję (AUC) fingolimodu, a jedynie nieznacznie zmniejsza Cmax fosforanu fingolimodu o 34%, co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków. Fingolimod wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (>99%) oraz znaczną dystrybucję do erytrocytów (86%) i tkanek, w tym przenikanie przez barierę krew-mózg, z objętością dystrybucji około 1200±260 litrów. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego fosforanu fingolimodu oraz nieaktywnych metabolitów, które są eliminowane głównie z moczem (81%) i w mniejszym stopniu z kałem (<2,5%). Okres półtrwania wynosi 6-9 dni, a klirens z krwi to 6,3±2,3 l/h.
analog ceramidowy, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, CYP4F2, czynny metabolit, dystrybucja w erytrocytach, farmakokinetyka liniowa, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klasyfikacja Child-Pugh, metabolizm kwasów tłuszczowych, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Stada 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie z przewodu pokarmowego z Tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępność ≥85%, a stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach dawkowania raz na dobę, przy czym są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek i jego aktywny metabolit, fosforan fingolimodu, wiążą się silnie z białkami osocza (>99%) i wykazują dużą objętość dystrybucji (~1200±260 l), co wskazuje na wysokie powinowactwo do tkanek, w tym przenikanie przez barierę krew-mózg. Eliminacja zachodzi głównie przez oksydacyjną biotransformację z udziałem CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, a klirens wynosi 6,3±2,3 l/h, z okresem półtrwania 6-9 dni. Po podaniu doustnym około 81% dawki jest wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów, natomiast sam lek i fosforan fingolimodu nie są wydalane w formie niezmienionej.
analog ceramidowy, AUC, bariera krew-mózg, białko osocza, biodostępność bezwzględna, Cmax, CYP3A4, CYP4F2, cytochrom P450, dystrybucja w erytrocytach, faza terminalna, fosforan fingolimodu, klirens, liniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stężenie maksymalne we krwi, stwardnienie rozsiane, Tmax, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bonaxon 0,5 mg
Fingolimod charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (93%, 95% CI: 79-111%) oraz powolnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. Stężenia stacjonarne osiągane są po 1-2 miesiącach stosowania dawki 0,5 mg raz na dobę, przy czym Cmax i AUC fosforanu fingolimodu nie ulegają istotnym zmianom po spożyciu posiłku, co umożliwia podawanie leku niezależnie od jedzenia. Lek wykazuje dużą dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji około 1200 ± 260 l) oraz znaczące wiązanie z białkami osocza (>99%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP4F2 i potencjalnie CYP3A4, z eliminacją w postaci nieaktywnych metabolitów (81% dawki) głównie z moczem, a okres półtrwania wynosi 6-9 dni. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 0,5-1,25 mg i nie wykazuje istotnych różnic ze względu na płeć, rasę czy umiarkowane do ciężkiego zaburzenia czynności nerek.
analog ceramidowy, biodostępność bezwzględna, biodostępność leku, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, dawkowanie dobowe, dystrybucja tkankowa, dystrybucja w erytrocytach, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klasyfikacja Child-Pugh, klirens fingolimodu, maksymalne stężenie, metabolit czynny farmakologicznie, metabolizm fingolimodu, nieaktywny farmakologicznie, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stereoselektywna fosforylacja, stężenie stacjonarne, stężenie w osoczu, stężenie we krwi, stwardnienie rozsiane, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – INZOLFI 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie z tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępność doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach dawkowania i są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Pokarm nie wpływa istotnie na ekspozycję (AUC) fingolimodu, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Substancja wykazuje dużą dystrybucję tkankową (Vd około 1200±260 l) oraz znaczną akumulację w erytrocytach (86%), a jej aktywny metabolit – fosforan fingolimodu – charakteryzuje się mniejszym wychwytem w komórkach krwi (99%). Metabolizm obejmuje stereoselektywną fosforylację do aktywnego (S)-enancjomeru oraz oksydacyjną biotransformację głównie przez CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, prowadząc do nieaktywnych metabolitów. Klirens wynosi 6,3±2,3 l/h, a okres półtrwania 6-9 dni, z liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 0,5-1,25 mg/dobę. Wydalanie odbywa się głównie przez mocz (81% dawki w postaci metabolitów) i kał, bez wydalania niezmienionego fingolimodu lub fosforanu.
analog ceramidowy, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, CYP4F2, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka fingolimodu, fosforan fingolimodu, izoenzym, klasyfikacja Child-Pugh, klirens fingolimodu, łagodne zaburzenie czynności wątroby, maksymalne stężenie, metabolizm fingolimodu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stereoselektywna fosforylacja, stężenie we krwi, stwardnienie rozsiane, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg
Fingolimod charakteryzuje się powolną kinetyką wchłaniania z Tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępnością doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Stężenia stacjonarne osiągane są po 1-2 miesiącach codziennego podawania, przy czym są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek wykazuje intensywną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji około 1200 ± 260 l) oraz znaczną akumulację w erytrocytach (86%). Metabolit aktywny, fosforan fingolimodu, powstaje w wyniku odwracalnej fosforylacji i odpowiada za efekt terapeutyczny. Eliminacja zachodzi głównie przez metabolizm oksydacyjny, głównie przez CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, z klirensem 6,3 ± 2,3 l/h i okresem półtrwania 6-9 dni. Po podaniu doustnym około 81% dawki jest wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów, natomiast mniej niż 2,5% dawki jest wydalane z kałem w postaci niezmienionej. Farmakokinetyka fingolimodu jest liniowa w zakresie dawek 0,5-1,25 mg/dobę i nie wykazuje istotnych różnic ze względu na płeć, rasę ani umiarkowane do ciężkich zaburzenia czynności nerek.
analog ceramidowy, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, dystrybucja w krwinkach czerwonych, faza eliminacji, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klasyfikacja Child-Pugh, klirens fingolimodu, komórka krwi, liniowa farmakokinetyka, metabolizm kwasów tłuszczowych, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stereoselektywna fosforylacja, stężenie stacjonarne, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Teva 0,5 mg
Fingolimod wykazuje wysoką biodostępność doustną (93%, 95% CI: 79-111%) oraz powolne wchłanianie z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. W stanie stacjonarnym, osiąganym po 1-2 miesiącach codziennego podawania, stężenia we krwi są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek i jego aktywny metabolit, fosforan fingolimodu, charakteryzują się wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99%) oraz dużą objętością dystrybucji (~1200±260 l). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, prowadząc do nieaktywnych metabolitów, a eliminacja odbywa się głównie przez mocz (81% dawki w postaci metabolitów). Okres półtrwania fingolimodu wynosi 6-9 dni, a farmakokinetyka jest liniowa i nie wykazuje istotnych różnic płciowych, etnicznych ani przy łagodnych do ciężkich zaburzeniach nerek.
bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, dysfagia, dystrybucja w krwinkach czerwonych, farmakologicznie czynny metabolit, fingolimod, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klirens fingolimodu, końcowy okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pole pod krzywą stężenie-czas, skala Child-Pugh, stereoselektywna fosforylacja, stężenie w stanie stacjonarnym, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Fingolimod wykazuje wysoką biodostępność doustną (93%, 95% CI: 79-111%) oraz powolne wchłanianie z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. Stan stacjonarny osiągany jest po 1-2 miesiącach stosowania dawki 0,5 mg raz na dobę, z około 10-krotnym wzrostem stężeń w osoczu. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~1200±260 l) i silnym wiązaniem z białkami osocza (>99%). Fingolimod i jego aktywny metabolit, fosforan fingolimodu, wykazują liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 0,5-1,25 mg. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm oksydacyjny (CYP4F2, prawdopodobnie CYP3A4) do nieaktywnych metabolitów, z klirensem 6,3±2,3 l/h i okresem półtrwania 6-9 dni. Po podaniu doustnym około 81% dawki wydalane jest z moczem w postaci metabolitów, a łączne odzyskanie dawki po 34 dniach wynosi około 89%. Przyjmowanie leku niezależnie od posiłku nie wpływa istotnie na ekspozycję (AUC) ani Cmax fingolimodu.
bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, dystrybucja do tkanek, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP3A4, izoenzym CYP4F2, klirens fingolimodu, końcowy okres półtrwania, liniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stwardnienie rozsiane, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Accord 10 mg/ml
Fingolimod wykazuje wysoką biodostępność doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%) oraz powolne wchłanianie z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. Lek i jego aktywny metabolit, fosforan fingolimodu, charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99%) oraz znaczną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji około 1200±260 l). Po podaniu dawki 0,5 mg raz na dobę stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach i są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Eliminacja przebiega głównie przez metabolizm oksydacyjny z udziałem CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, z klirensem 6,3±2,3 l/h i okresem półtrwania 6-9 dni. Około 81% dawki jest wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów, natomiast lek i metabolit nie są wydalane w formie niezmienionej. Farmakokinetyka jest proporcjonalna do dawki i nie wykazuje istotnych różnic ze względu na płeć, grupę etniczną czy stopień niewydolności nerek.
bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, ciężkie zaburzenie, dysfagia, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klirens fingolimodu, krwinka czerwona, łagodne zaburzenie, objętość dystrybucji, okres półtrwania, proporcjonalność dawki, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stężenie osoczowe, stwardnienie rozsiane, umiarkowane zaburzenie, zaburzenie czynności nerek, znacznik radioaktywny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Aurovitas 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (tmax) po 12-16 godzinach, z biodostępnością doustną wynoszącą 93% (95% CI: 79-111%). Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99%) oraz znaczną dystrybucją do erytrocytów (86%) i tkanek (objętość dystrybucji około 1200 ± 260 l). Aktywnym metabolitem jest fosforan fingolimodu, który wykazuje mniejszy wychwyt do komórek krwi (<17%). Farmakokinetyka leku jest liniowa w dawkach 0,5 mg i 1,25 mg podawanych raz na dobę, a stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach. Pokarm nie wpływa istotnie na ekspozycję (AUC) fingolimodu, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Okres półtrwania fingolimodu wynosi 6-9 dni, a klirens z krwi to 6,3 ± 2,3 l/h. Eliminacja zachodzi głównie przez metabolizm oksydacyjny (CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4) oraz wydalanie metabolitów nieaktywnych z moczem (81% dawki) i kałem.
bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, ciężkie zaburzenie wątroby, dystrybucja leku, dystrybucja w krwinkach czerwonych, farmakologicznie czynny metabolit, fosforan fingolimodu, izotop węgla, klirens fingolimodu, łagodne zaburzenie wątroby, liniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powolne wchłanianie, proporcjonalność dawki, skala Child-Pugh, stereoselektywna fosforylacja, stężenie stacjonarne, stężenie w stanie stacjonarnym, stwardnienie rozsiane, umiarkowane zaburzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Reddy 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie z przewodu pokarmowego z Tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępność bezwzględną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Stan stacjonarny osiągany jest po 1-2 miesiącach codziennego podawania dawki 0,5 mg, przy czym stężenia leku wzrastają około 10-krotnie względem dawki początkowej. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (1200 ± 260 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99%). Klirens fingolimodu wynosi 6,3 ± 2,3 l/h, a okres półtrwania 6-9 dni, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm oksydacyjny z udziałem CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, a około 81% dawki jest wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów. Wydalanie z kałem stanowi mniej niż 2,5% dawki. Farmakokinetyka leku jest liniowa i nie wykazuje istotnych różnic w zależności od płci, rasy czy umiarkowanych zaburzeń czynności nerek.
biodostępność, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, CYP4F2, farmakokinetyka fingolimodu, farmakokinetyka liniowa, fingolimod, fosforan fingolimodu, klirens fingolimodu, metabolizm kwasów tłuszczowych, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stwardnienie rozsiane, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – INZOLFI 0,25 mg
Fingolimod wykazuje wysoką biodostępność doustną (93%, 95% CI: 79-111%) oraz powolne wchłanianie z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. Po podaniu dawki 0,5 mg raz na dobę stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach i są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~1200±260 l) i silnym wiązaniem z białkami osocza (>99%). Metabolizowany jest głównie przez CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, a okres półtrwania wynosi 6-9 dni. Eliminacja zachodzi głównie przez mocz w postaci metabolitów (81% dawki), natomiast sam fingolimod i jego fosforan stanowią mniej niż 2,5% dawki w kale. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 0,5-1,25 mg i nie wykazuje istotnych różnic ze względu na płeć, rasę czy umiarkowane do ciężkich zaburzenia czynności nerek.
analog ceramidowy, AUC, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, CYP4F2, ejakulat, farmakokinetyka fingolimodu, fosforan fingolimodu, fosforylacja, metabolizm kwasów tłuszczowych, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Child-Pugha, stereoselektywna fosforylacja, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Adamed 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie z przewodu pokarmowego z Tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępność bezwzględną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach regularnego dawkowania, przy czym fingolimod wykazuje liniową farmakokinetykę i znaczną dystrybucję do krwinek czerwonych (86%) oraz wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 1200±260 litrów, a klirens z krwi 6,3±2,3 l/h. Okres półtrwania wynosi 6-9 dni, a eliminacja zachodzi głównie przez metabolity wydalane z moczem (81%) i w mniejszym stopniu z kałem (<2,5% w postaci niezmienionej). Fosforan fingolimodu, aktywny metabolit, wykazuje mniejszą dystrybucję do komórek krwi (<17%) i podobny okres półtrwania.
analog ceramidowy, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, CYP3A4, CYP4F2, farmakokinetyka, farmakokinetyka fingolimodu, fosforan fingolimodu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens fingolimodu, metabolizm kwasów tłuszczowych, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pozorny okres półtrwania, stan stacjonarny, stereoselektywna fosforylacja, stwardnienie rozsiane, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby