reakcja wstrząsowa
Reakcja wstrząsowa to nagły, zagrażający życiu stan, charakteryzujący się niedostateczną perfuzją tkankową i niedotlenieniem narządów wskutek ostrej niewydolności układu krążenia. Jest to zespół kliniczny, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej, spadku ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń mikrokrążenia.
Wyróżnia się kilka typów reakcji wstrząsowej: hipowolemiczną (spowodowaną utratą krwi lub płynów), kardiogenną (związaną z niewydolnością serca), dystrybucyjną (obejmującą wstrząs septyczny, anafilaktyczny i neurogeniczny) oraz obstrukcyjną (wywołaną przez zatorowość płucną lub tamponadę serca). Każdy z nich charakteryzuje się specyficznym mechanizmem patofizjologicznym, jednak prowadzi do podobnych konsekwencji klinicznych.
Objawy reakcji wstrząsowej obejmują: tachykardię, hipotensję, przyspieszoną częstość oddechów, oligurię, zaburzenia świadomości, chłodną, bladą lub siniczą skórę oraz wydłużony czas powrotu kapilarnego. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma ocena parametrów hemodynamicznych, równowagi kwasowo-zasadowej oraz markerów dysfunkcji narządowej.
Leczenie reakcji wstrząsowej musi być natychmiastowe i ukierunkowane na przyczynę. Obejmuje ono resuscytację płynową, stosowanie leków wazoaktywnych, tlenoterapię, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. Monitorowanie pacjenta w reakcji wstrząsowej powinno być ciągłe i obejmować parametry hemodynamiczne, równowagę kwasowo-zasadową oraz funkcję narządów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Encepur Adults
Szczepionka Encepur Adults przeznaczona jest dla osób powyżej 12. roku życia i wymaga dokładnej dokumentacji nazwy produktu oraz numeru serii w celu identyfikowalności. Nie jest przeciwwskazana u pacjentów z uczuleniem na białka kurze, mimo że jest produkowana z fibroblastów kurzych. Podanie donaczyniowe jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji wstrząsowej. Po szczepieniu należy zapewnić nadzór medyczny, gdyż istnieje ryzyko rzadkich reakcji anafilaktycznych oraz reakcji wazowagalnych (omdlenia, hiperwentylacja). Szczepienie nie chroni przed innymi chorobami przenoszonymi przez kleszcze, np. boreliozą, dlatego pacjentów należy edukować o profilaktyce ukąszeń. Po ukąszeniu kleszcza zaleca się kontrolę i aktualizację szczepień przeciw tężcowi.
badanie serologiczne, borelioza, fibroblasty kurze, hiperwentylacja, immunosenescencja, kleszczowe zapalenie mózgu, nadwrażliwość na lateks, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, reakcja wstrząsowa, terapia immunosupresyjna, wrodzony niedobór odporności