skłonność do alergii

Skłonność do alergii, określana medycznie jako atopia, stanowi genetycznie uwarunkowaną predyspozycję organizmu do wytwarzania przeciwciał IgE w odpowiedzi na kontakt z alergenami środowiskowymi. Osoby z atopią charakteryzują się nadmierną reaktywnością układu immunologicznego, co manifestuje się poprzez różnorodne objawy alergiczne.

Podłoże genetyczne skłonności do alergii jest wieloczynnikowe i obejmuje dziedziczenie poligenowe. Ryzyko rozwoju alergii wzrasta znacząco, gdy jedno z rodziców cierpi na chorobę alergiczną (40-60%), a jeszcze bardziej, gdy oboje rodzice są alergikami (60-80%). Dodatkowo na ekspresję genetyczną wpływają czynniki środowiskowe, zgodnie z koncepcją epigenetyki.

Klinicznie skłonność do alergii może manifestować się różnymi jednostkami chorobowymi, takimi jak alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry czy alergie pokarmowe. Charakterystyczne jest także zjawisko „marszu alergicznego”, polegające na ewolucji objawów alergicznych wraz z wiekiem pacjenta – od alergii pokarmowych i AZS w niemowlęctwie po astmę i alergiczny nieżyt nosa w późniejszym wieku.

Diagnostyka skłonności do alergii obejmuje badanie wywiadu rodzinnego, testy skórne, oznaczanie stężenia całkowitego i swoistego IgE we krwi oraz komponenty molekularne alergenów. Nowoczesne podejście terapeutyczne koncentruje się nie tylko na leczeniu objawowym, ale również na immunoterapii swoistej oraz profilaktyce pierwotnej u osób z genetycznym obciążeniem.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl