glicyna i tauryna
Glicyna i tauryna to aminokwasy pełniące ważne funkcje w organizmie człowieka. Glicyna, najmniejszy aminokwas endogenny, działa jako neuroprzekaźnik hamujący w ośrodkowym układzie nerwowym oraz uczestniczy w syntezie białek, hemu, puryn i glutationu. Wykazuje właściwości przeciwzapalne, neuroprotekcyjne i poprawiające jakość snu.
Tauryna, aminokwas siarkowy, występuje w wysokich stężeniach w tkankach pobudliwych, w tym w mięśniu sercowym, siatkówce i ośrodkowym układzie nerwowym. Odgrywa kluczową rolę w regulacji homeostazy wapnia, stabilizacji błon komórkowych, funkcjonowaniu mitochondriów oraz wykazuje działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne. Jest istotnym składnikiem żółci, gdzie tworzy koniugaty z kwasami żółciowymi.
W praktyce klinicznej oba związki znajdują zastosowanie w leczeniu wspomagającym schorzeń neurologicznych, kardiologicznych i metabolicznych. Suplementacja tauryny może być korzystna w niewydolności serca, retinopatii cukrzycowej i zaburzeniach neurologicznych, podczas gdy glicyna wykorzystywana jest w terapii zaburzeń snu, stanów zapalnych i w protekcji tkanek przed uszkodzeniem niedokrwienno-reperfuzyjnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ursofalk 250 mg/5 ml
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) z preparatu Ursofalk (250 mg/5 ml) charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem w jelicie czczym i krętym, z biodostępnością na poziomie 60-80%. Po absorpcji UDCA jest transportowany do wątroby, gdzie około 60% dawki ulega efektowi pierwszego przejścia i niemal całkowitemu sprzęganiu z glicyną i tauryną, co prowadzi do powstania hydrofilnych koniugatów wydzielanych do żółci. Kumulacja UDCA w żółci zależy od dawki dobowej oraz funkcji wątroby, co sprzyja terapeutycznemu przesunięciu profilu kwasów żółciowych na korzyść hydrofilnych form. Okres półtrwania UDCA wynosi 3,5-5,8 dni, co umożliwia utrzymanie stabilnych stężeń terapeutycznych przy wygodnym schemacie dawkowania.
biodostępność, detoksykacja, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, glicyna i tauryna, hepatotoksyczność, jelito czcze, jelito kręte, kumulacja w żółci, kwas 7-ketolitocholowy, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, mikrobiom jelitowy, okres półtrwania, sprzęganie z aminokwasami, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie terapeutyczne, transport bierny, transport czynny, Ursofalk, uszkodzenie miąższu wątroby, wydzielanie do żółci