hipochloremiczna kwasica metaboliczna

Hipochloremiczna kwasica metaboliczna to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej charakteryzujące się obniżonym stężeniem chlorków w surowicy krwi (hipochloremią) oraz kwasicą metaboliczną. W normalnych warunkach stężenie chlorków wynosi 95-105 mmol/l, a hipochloremia definiowana jest jako spadek poniżej 95 mmol/l.

Patofizjologicznie hipochloremiczna kwasica metaboliczna wynika z utraty chlorków (np. z wymiotami, poprzez drenaż żołądkowy) lub z ich przesunięcia wewnątrzustrojowego. Utrata chlorków prowadzi do kompensacyjnego zwiększenia reabsorpcji wodorowęglanów w nerkach, co skutkuje alkalizacją osocza. Jednocześnie zmniejszenie stężenia chlorków powoduje wzrost luki anionowej i rozwój kwasicy metabolicznej.

Klinicznie hipochloremiczna kwasica metaboliczna objawia się niespecyficznymi symptomami kwasicy, takimi jak: osłabienie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, hiperwentylacja oraz nudności. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, które wykazują obniżone stężenie chlorków, obniżone pH krwi, zmniejszone stężenie wodorowęglanów oraz zwiększoną lukę anionową.

Leczenie hipochloremicznej kwasicy metabolicznej polega na uzupełnianiu niedoboru chlorków (najczęściej w postaci 0,9% NaCl), leczeniu przyczyny podstawowej oraz wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne podawanie wodorowęglanów w celu szybkiej korekty kwasicy. Monitorowanie parametrów równowagi kwasowo-zasadowej oraz elektrolitów jest kluczowe w procesie terapeutycznym.