dysfunkcja ośrodka oddechowego

Dysfunkcja ośrodka oddechowego odnosi się do nieprawidłowości w funkcjonowaniu struktur zlokalizowanych w pniu mózgu, odpowiedzialnych za regulację oddychania. Ośrodek oddechowy składa się z kilku wzajemnie powiązanych grup neuronów w rdzeniu przedłużonym i moście, które kontrolują automatyczny rytm oddychania oraz dostosowują wentylację do potrzeb metabolicznych organizmu.

Zaburzenia ośrodka oddechowego mogą prowadzić do wielu nieprawidłowości w oddychaniu, takich jak bezdech centralny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, hipowentylacja centralna czy nieregularny rytm oddechowy. Dysfunkcja ta może być wynikiem różnych stanów patologicznych, w tym urazów mózgu, udarów pnia mózgu, nowotworów, infekcji, zaburzeń metabolicznych czy genetycznych (np. zespół wrodzonej centralnej hipowentylacji, znany również jako klątwa Ondyny).

Diagnostyka dysfunkcji ośrodka oddechowego obejmuje badania obrazowe mózgu (MRI, CT), badania neurofizjologiczne, analizę gazów krwi tętniczej oraz badania polisomnograficzne. Leczenie zależy od przyczyny leżącej u podłoża zaburzenia i może obejmować farmakoterapię, respiratoroterapię (np. nieinwazyjna wentylacja dodatnim ciśnieniem) lub stymulację nerwu przeponowego. W niektórych przypadkach konieczne jest długotrwałe wspomaganie oddychania.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl